Wednesday, 8 October 2025

ايڊز جو وائرس - وائرس (7)


ايڊز جو وائرس - وائرس (7) 

”دريا خان سنڌي“
بيمارين تي قابو پائڻ واري اداري جي هفتيوار رسالي ۾ 4 جولاءِ 1981ع تي هڪ رپورٽ پڌري ٿي. لاس اينجلس ۾ آڪٽوبر 1980ع کان مئي 1981ع جي وچ ۾ پنج مريض داخل ٿيا هئا. انهن سڀني کي هڪ نادر بيماري نيوموسسٽِس نمونيا هئي. هي بيماري هڪ عام ملندڙ فنگس کان ٿئي ٿي. ان جا ذرا ايترا عام آهن جو اهي ننڍپڻ ۾ ئي جسم ۾ داخل ٿيندا رهن ٿا. ايميون سسٽم انهن کي جلد ئي ماري ٿو ۽ مستقبل لاءِ محفوظ ڪري ٿو. پر گهڻو ڪمزور ايميون سسٽم ٿيڻ کان پوءِ هي فنگس تباهي مچائي سگهي ٿي ۽ ڦڦڙن کي ناڪارا ڪري ٿي. مريض کي زندھ رکڻ لاءِ آڪسيجن ڏيڻي پوي ٿي. اهي پنجئي مريض ان حالت ۾ هئا جو انهن کي هي بيماري لڳڻ نہ گهرجي ها. نوجوان مرد جيڪي ڪجھ عرصو اڳ تائين هر لحاظ کان صحتمند هئا. ان تي تبصرو ڪندي رسالي جي ايڊيٽر لکيو تہ "هي ممڪن طور تي گهرڙن جي ايميون سسٽم ۾ ٿيندڙ خرابي آهي“. 

کين خبر نہ هئي تہ هو جديد تاريخ ۾ ايندڙ بدترين وبا جو ٻڌائي رهيا هئا. اهي پنج ماڻهو سيلولر ايميون سسٽم جي خامي جو شڪار هئا ۽ ان جو سبب ايڇ آءِ وي وائرس هو. پوءِ محققن معلوم ڪيو تہ هي خاموشيءَ سان گذريل اڌ صديءَ کان ماڻهن کي نشانو بڻائي رهيو هو. اَسي واري ڏهاڪي ۾ اهو وبائي صورت اختيار ڪري ويو ۽ ڪروڙين ماڻهن تائين پهتو. ان جي هٿان ساڍا ٽي ڪروڙ ماڻهو پنهنجون جانيون وڃائي چڪا آهن.
موت جو هي انگ خوفناڪ ان ڪري آهي تہ اهو سولائي سان منتقل نٿو ٿئي. هن کي ڪنهن کي هٿ ملائڻ کان يا ڇڪ ڏيڻ سان منتقل نٿو ڪري سگهجي. رڳو جسم جي ڪجھ مادن سان منتقل ٿئي ٿو. غيرمحفوظ جنسي عمل کان. رت جي مٽاسٽا کان، ماءُ کان ٻار ۾. منشيات استعمال ڪندڙن ۾ سرنج ونڊ ڪرڻ سان.
هڪ ڀيرو اهو جسم ۾ اچي وڃي تہ ايميون سسٽم تي ئي بي خوفيءَ سان حملو ڪري ٿو. هي خاص قسم جي گهرڙن، CD4 ٽي گهرڙي، کي پڪڙي ٿو ۽ انهن جي ميمبرين ۾ ائين هليو ملي ٿو جيئن صابڻ جا بلبلا هڪ ٻئي سان ملن ٿا. هي هڪ ريٽرو وائرس آهي. يعني پنهنجي جينياتي مواد کي گهرڙي جي جينوم ۾ داخل ڪري ٿو. ان مان ايڇ آءِ وي وائرس جون نيون ڪاپيون ٺهن ٿيون جيڪي ڀڄي ڪري ٻين گهرڙن کي متاثر ڪن ٿيون.

شروع ۾ ان وائرس جي آبادي تيزيءَ سان وڌي ٿي. جڏهن ايميون سسٽم کي خبر پوي ٿي تہ اها متاثر ٿيل گهرڙن کي مارڻ لڳندي آهي ۽ وائرس جي آبادي گهٽجڻ لڳندي آهي. متاثر ٿيل مريض کي هي سڄي جنگ معمولي فلو جي صورت ۾ محسوس ٿئي ٿي. ايميون سسٽم ان کي شڪست ڏئي ٿو ۽ تقريبن سمورن ايڇ آءِ وي وائرس کي ماري ٿو. پر شڪست ڏسي ايڇ آءِ وي وائرس خاموش ٿي وڃن ٿا. جن ٽي گهرڙن ۾ وڃي هي لڪيل آهن اهي وڌندا ۽ ورهائيندا رهن ٿا. پوءِ ڪنهن وقت اهو مٿو کڻندو آهي ۽ وائرس جو حملو شروع ٿي ويندو آهي. ايميون سسٽم ان نئين بغاوت جو مٿو ڪٽي ٿو. هي جاري رهي ٿو ۽ وقت سان گڏ ايميون سسٽم ڪمزور ٿي شڪست کائي ٿو.
ٿي سگهي ٿو تہ ايميون سسٽم هي شڪست هڪ سال ۾ ئي کائي يا پوءِ ويهن سالن تائين بہ نہ کائي. پر نتيجو ڪڏهن نہ ڪڏهن هڪ ئي نڪرندو آهي. ان جو شڪار ٿيڻ وارا پاڻ کي انهن بيمارين کان نٿا بچائي سگهن جن کي هڪ نارمل ايميون سسٽم روڪي ٿو. اها ئي وجھ هئي جو اَسي واري ڏهاڪي ۾ ماڻهو اسپتالن ۾ عجيب بيمارين سان ايندي شروع ٿي ويا.

هن بيماريءَ جي وائرس جي دريافت فرانسيسي سائنسدان 1983ع ۾ ڪئي. مليريا يا ڪالرا انسانن کي هزارين سالن کان ماريندا آيا آهن. هي نئين بيماري اَسي واري ڏهاڪي ۾ دريافت ٿيڻ کان ڪجھ سالن اندر ئي سڄي دنيا ۾ تباهي مچائي رهي هئي. هي ڇا هو؟ هي ان وبا جو اسرار هو.
پهرين سائنسدانن ان جي جين کي مختلف مريضن کان حاصل ڪري ترتيب ڪيو ۽ اهو دنيا جي ڪيترن ئي ملڪن ۾ ڪيو ويو. ان مان وائرس جو ارتقائي وڻ ٺهيو. هر دٻاءُ هڪ گڏيل ڏاڏي جي شاخ هئي. محققن دريافت ڪيو تہ ان جا ٻہ جدا قسم آهن. HIV-1 جيڪو جارحانہ آهي. ۽ HIV-2 جيڪو نسبتن ايترو جارحانہ ناهي.
سائنسدانن دريافت ڪيو تہ آهستي وڌندڙ وائرس جي وڏي گروپ سان واسطو رکي ٿو جن کي لينٽي وائرس چون ٿا. اهي ٻلي، گهوڙي، ڳئون ۽ ڀولڙن کي متاثر ڪن ٿا. 1991ع ۾ دريافت ٿيو تہ HIV-2 آفريقا ۾ ڀولڙن جي هڪ قسم کي متاثر ڪندڙ وائرس جو ويجهو مائٽ آهي. سوٽي منگابي نالي نسل اولھ آفريقا ۾ پالي بہ وڃي ٿي ۽ کاڌي بہ وڃي ٿي ۽ اها ڀولڙن جي انسانن کي ڏندن سان ڪڪي وٺڻ جي سبب بہ منتقل ٿي سگهي ٿي.

سائنسدانن کي HIV-1 جو پتو لڳائڻ ۾ وڌيڪ دير لڳي. ان جو سبب اهو آهي تہ اهو ان نسل ۾ هو جنهن جو مطالعو ڪرڻ سولو نہ هو. چمپينزي. اهي چالاڪ آهن، طاقتور آهن ۽ سوئي لڳائڻ پسند نٿا ڪن. انهن جي فضلي جو تجزيو ڪري هن وائرس جي سڃاڻپ ڪئي وئي جنهن مان معلوم ٿيو تہ وائرل وڻ ۾ ان جو ارتقاء چمپينزي جي وائرس کان ڪيترائي ڀيرا ٿيو.
ان جي شروعات جي ڳولا لاءِ پراسرار طريقي سان مرندڙ پراڻن مئلن جي باقيات جو تجزيو ڪيو ويو. 1976ع ۾ مرندڙ هڪ ناروي جي ملاح جي ٽشو ۾ اهو نڪتو. ان جا شروعاتي شڪار غريب ملڪن جا هئا جتي پراڻن جسم جي ٽشو جو ملڻ ڏاڍو مشڪل هو.
نوي واري ڏهاڪي ۾ هڪ ٻيو طريقو معلوم ٿيو. هزارين مريضن کان وٺي ايڇ آءِ وي کي ترتيب ڪيو ويو. سپر ڪمپيوٽر سان تجزيو ڪري انهن جي جينياتي ميوٽيشن ڦير گهير جو ماڊل ٺاهيو ويو. انهن سڀني مان اندازو ٿيو تہ ميوٽيشن- ڦير گهير هڪ خاص رفتار سان ٿين ٿيون. يعني تہ ان کي بجري جي ڪلاڪ جيان ڏٺو وڃي ٿو. بجري جو ڍير ڪيترو اونچو آهي؟ ان جو جواب اسان کي اهو ٻڌائي ٿو تہ وقت ڪيترو گذري ويو. ان مان اندازو ٿيو تہ ان جو گڏيل ڏاڏو 1933ع ۾ هو.

هن اندازي کي هڪ ٻي حيران ڪندڙ دريافت کان ڀيٽ ملي. اها ڪانگو ۾ ڪنشاسا اسپتال ۾ هڪ مرڻ واري مريض جو 1959ع جو محفوظ ڪيل رت جو نمونو هو. 1998ع ۾ ان تي تجزيو ۽ 2008ع ۾ ڪنشاسا ۾ هڪ ٻي پيٿولوجي جي ڪليڪشن جي 1960ع جي تجزيي هن بجري جي ڪلاڪ جي ماڊل جي تصديق ڪئي. ايڇ آءِ وي جي انسان ۾ منتقلي ويهين صديءَ جي شروعات ۾ ٿي هئي.
هن ماليڪيولر ڪلاڪ هڪ ٻي نئين شيءِ جي جھلڪ ڏني. ڪنشاسا ۾ 1960ع ۾ اهي ٻئي وائرس هڪجهڙا نہ هئا پر HIV-1 جي الڳ شاخن جا هئا. ان اسان کي هن وائرس جي ڪهاڻي سمجهڻ ۾ مدد ڪئي.

اهڙو وائرس چمپينزي ۾ ملي ٿو. شڪاري چمپينزي کي گوشت لاءِ عرصي کان استعمال ڪندا هئا. ڪڏهن ان دوران اهو شڪاري کي متاثر ڪري ڇڏيندو هو. پر شڪاري ۾ اچڻ وائرس لاءِ ڪارائتو نہ هو. اهو اڳتي نہ پکڙندو هو. ويهين صديءَ ۾ هن علائقي ۾ آباديون ۽ شهر وسڻ لڳا. دريائن سان گڏ واپاري رستن پيٿوجن جو سفر ٻيلي کان شهرن طرف ممڪن بڻايو. هن وائرس جا حامل چمپينزي ڏکڻ-اوڀر ڪئميرون جي ٻيلن ۾ رهن ٿا. هتان جا دريا ڏکڻ طرف وهندي ڪنشاسا طرف وڃن ٿا. تنهنڪري اهو رڳو اتفاق ناهي جو اسان کي هن وائرس جا شروعاتي نشان ڪنشاسا ۾ نظر اچن ٿا.
هن وڌندڙ شهر ۾ وائرس بہ وڌي سگهيا. انهن کي اها آبادي ملي جنهن ۾ اهي پنهنجو قدم جمائي سگهيا ۽ ارتقاء مان انسانن ۾ رهڻ جي مطابقت حاصل ڪري سگهيا. 1960ع تائين انهن ۾ جينياتي قسم ڪافي اچي چڪي هئي جيتوڻيڪ غالبن انهن رڳو ڪجھ هزار ماڻهن کي متاثر ڪيو هو. جيسيتائين ان جي سڃاڻپ 1983ع ۾ ٿي، اهو هڪ عالمي بحران بڻجي چڪو هو. ان کي روڪڻ جي حڪمت عملي ايندڙ ڪجھ سالن کان پوءِ ڪارآمد ٿيڻ شروع ٿي. ماڻهن جو رويو بدلائڻ اثرائتو رهيو. يوگنڊا ان تي هڪ وڏي تحريڪ شروع ڪئي. 1991ع ۾ هن ملڪ ۾ وڏي پئماني تي موتون ٿي رهيون هيون. ان جي آبادي ۾ پندرهن سيڪڙو هن مرض جو شڪار هئا. اهو ريشو 2001ع ۾ پنج سيڪڙو رهجي ويو هو.

ان تي دوائون ٺاهڻ جون ڪوششون ڪيون وينديون رهيون آهن. ڪيترائي لک ماڻهو هاڻي دوائن جو هڪ ڪاڪٽيل استعمال ڪن ٿا جنهن جي ڪري اها ڊرگ ٿراپي ايڇ آءِ وي جو شڪار ماڻهن کي وڏي حد تائين صحتمند زندگي گذارڻ ممڪن بڻائي ٿي. اها سستي نہ آهي. غريب ملڪن ۾ هن وائرس کان متاثر ماڻهو اها دوائون برداشت نٿا ڪري سگهن جيڪي انهن کي ڪجھ سال، جيارڻ ۾ ڏهاڪن جي وڌاري زندگي ڏئي سگهن. پر اهو هاڻي تبديل ٿي رهيو آهي. ڪيتريون اين جي اوز هن وقت متاثر ملڪن ۾ دوائن تائين رسائي جو ڪم ڪري رهيون آهن.

پر اهي دوائون سٺو علاج نہ آهن. انهن جا نقصانڪار اثر ڪجھ سالن ۾ واضح ٿيڻ لڳندا آهن. ۽ وائرس جو انهن جي خلاف مدافعت ٺاهڻ مان نئين دوائن طرف منتقل ٿيڻو پوي ٿو. ايڇ آءِ وي جو بهترين حل ڪا ويڪسين هجڻ گهرجي تہ جيئن ان جو شڪار ٿيڻ کان اڳ ئي بچي سگهجي. پر ويڪسين ٺاهڻ جي ڪوشش ۾ اڃا تائين مايوسي هٿ آئي آهي. 2008ع ۾ مرڪ جي ٺاهيل ويڪسين وڏي خبر بڻجي هئي. آزمائش کان پوءِ ان کي ڇڏڻو پيو ڇاڪاڻ تہ اها اثرائتي نہ هئي. هن امڪان ۾ گهٽتائي بجاءِ ڪجھ واڌارو نظر آيو هو.
۽ جيڪڏهن ڪنهن ننڍي آزمائش ۾ ويڪسين اثر ڏيکاري ٿي تہ بہ اها هن بيماريءَ جي خلاف ڪاميابيءَ جي ضمانت نہ آهي. ايڇ آءِ وي وائرس بہ پنهنجي ڪاپي ٺاهڻ ۾، فلو جيان، نڪمو آهي. گهڻو جلد گهڻا ميوٽيشن ڦيرگهير گڏ ڪري سگهي ٿو. اهو نيچرل سليڪشن لاءِ گهڻو خام مال فراهم ڪري ٿو. ان جو ارتقاء هن وائرس جو ايميون سسٽم جي سڃاڻپ واري نظام کان ڀڄڻ ممڪن بنائي ٿو.

فلپ گولڊر 2008ع ۾ سائنسدانن جي بين الاقوامي ٽيم جي مدد سان دنيا ۾ 2800 ماڻهن جو مطالعو ڪيو جنهن مان معلوم ٿيو تہ مختلف ماڻهو مختلف قسم جو دفاعي ليوڪوسائيٽ اينٽيجن رکن ٿا. ۽ اهو تہ هر علائقي ۾ وائرس هن علائقي جي ليوڪوسائيٽ اينٽيجن سان مطابقت حاصل ڪري چڪو آهي. اها تحقيق ايڇ آءِ وي جي ويڪسين ٺاهڻ جي ڪوششن لاءِ خراب خبر آهي.
پر اهو ممڪن آهي تہ ويڪسين ٺاهيندڙ ايڇ آءِ وي جو فرار رولنگ ويڪسين سان روڪي سگهن. اهو وائرس کان هڪ قدم اڳتي رهڻ جو طريقو هوندو. ۽ هن وائرس جو مستقبل ڏسڻ لاءِ ان جي ماضيءَ مان مدد وٺڻي پوندي. سائنسدانن جي هڪ ٽيم HIV-1 جي سب ٽائيپ بي جي دٻاءُ جو موازنو ڪيو ۽ ان جي گڏيل ڏاڏي جي ٺاهيل هڪ پروٽين تيار ڪئي. هن پروٽين کي استعمال ڪندي ويڪسين ٺاهي جنهن جو جواب ايڇ آءِ وي جي دٻاءُ جي وڏي رينج تي هو. اهي تجربا ڀولڙن تي ڪامياب رهيا آهن. اهو ٻڌائي ٿو تہ ان جي ويڪسين ٺاهڻ ممڪن ٿي سگهي ٿو.

هڪ ويڪسين جو تجربو ان سال اثرائتي نہ هجڻ جي سبب رد ڪري ڇڏيو ويو جڏهن تہ هڪ ٻي ويڪسين هن وقت فيز ٽي آزمائش ۾ داخل ٿي وئي آهي. اها ايڊينو وائرس جي مدد سان انجنيئر ٿيل ويڪسين آهي جيڪا تمام گهڻن عالمي اسٽرينن کي روڪي سگهي ٿي.
هي وائرس هر سال ستر لک ماڻهن کي متاثر ڪري رهيو آهي. هر سال ان مان ست کان اٺ لک موتون ٿين ٿيون جن مان هڪ سال جا ٻار بہ گڏوگڏ شامل آهن. ايڇ آءِ وي سان وڙهڻ جو مستقبل ايڇ آءِ وي جي ماضيءَ ۾ آهي.

هلندڙ... 
پاڻي جا وائرس - وائرس (6)

https://www.facebook.com/share/p/1FG1z8HSMr/ 

پاڻي جا وائرس - وائرس (6)


پاڻي جا وائرس - وائرس (6)

”دريا خان سنڌي“
نيويارڪ يونيورسٽي جي شاگرد ليٽا پراڪٽر 1986ع ۾ سمنڊ ۾ وائرس ڳڻڻ جو فيصلو ڪيو. ان وقت عام خيال اهو هو تہ گهڻو ڪري ئي ڪجھ ملندو. ماهرن جو خيال هو تہ سمنڊ ۾ جيڪي وائرس هوندا، اهي نيڪال واري پاڻي ۽ زمين کان وڃڻ واري ٻين ذريعن جي ڪري هوندا.
پر ڪجھ سائنسدانن کي شاهديون ملي رهيون هيون جيڪي ان عام اتفاق راءِ سان مطابقت نہ رکن ٿا. سمنڊ جي بائيالوجسٽ جان سي برٿ سمنڊي بيڪٽيريا جي تصوير پڌري ڪئي هئي جيڪا وائرس سان ڀريل پيل هئي. ان کي ڏسي پراڪٽر ان تي تحقيق ڪرڻ جو ارادو ڪيو. هوءَ جزائر غرب الهند ۾ سارگاسو سمنڊ ۾ وئي ۽ سمنڊ جو پاڻي حاصل ڪيائين. ان مان گهڻي احتياط سان بائيالوجيڪل مواد الڳ ڪيائين ۽ اليڪٽران مائڪروسڪوپ جي هيٺ ڏٺو. اها وائرس جي دنيا هئي. ڪي آزاد ڦري رهيا هئا، ڪي وائرس جي اندر ميڙاڪو جمايل هئا. پراڪٽر اندازو لڳايو تہ هڪ ليٽر سمنڊي پاڻي ۾ هڪ کرب وائرس آهن.
پراڪٽر جو عدد ڏسي ائين پئي لڳو تہ ان ۾ ڪجھ زيرو غلطي سان ڪري پيا آهن پر جڏهن ٻين سائنسدانن پنهنجو سروي ڪيو تہ ائين ئي اندازن جي ويجهو پهتا. في ليٽر هڪ کرب.

وائرس ڪنهن بہ ٻئي سمنڊي رهاڪن کان گهڻو وڌيڪ آهن. جيڪڏهن سڀ سمنڊي وائرس گڏ ڪيا وڃن تہ انهن جو وزن ساڍا ست ڪروڙ نيري وهيل جي برابر ٿيندو. جيڪڏهن انهن کي گڏجي رکي سگهجي تہ اهي اسان جي ڪهڪشان جي سائيز کان سٺ ڀيرا وڌيڪ ٿيندا.
ان جو اهو مطلب نہ آهي تہ سمنڊ خطرناڪ جاءِ آهي. انهن مان گهڻو گهٽ ائين آهن جيڪي انسان کي اثرانداز ڪرڻ جي قابل آهن. ڪي مڇين ۽ ٻين سمنڊي جاندارن کي اثرانداز ڪن ٿا پر اهي سڀ کان وڌيڪ جراثيم کي اثرانداز ڪن ٿا. اهي جراثيم اسان کي نظر نٿا اچن پر سڀني وهيلن، ڪورل ريف ۽ ٻين نظر ايندڙ زندگيءَ کان ڪٿي وڌيڪ آهن. جيئن اسان جي جسم ۾ بيڪٽيريا تي فيج حملو ڪن ٿا، تيئن ئي سمنڊي بيڪٽيريا تي سمنڊي فيج.

پراڪٽر جي دريافت کان پوءِ سائنسدان انهن جو زمين تي ٿيندڙ اثر ڄاڻڻ معلوم ڪري رهيا هئا. اهي موسم تي اثرانداز ٿين ٿا. سمنڊي وائرس اربين سالن کان زندگي جي ارتقاء ۾ اهم ڪردار ادا ڪيو آهي. اهي بائيولاجي جي جيندڙ جاڳيندڙ ميٽرڪس آهن.
اهي ايترا اهم ان ڪري آهن جو اهي ايترا ڪامياب آهن. هر سيڪنڊ ۾ ڏھ ٽريلين جراثيم تي حملا آور ٿين ٿا. هر روز، سمنڊ جي لڳ ڀڳ اڌ بيڪٽيريا کي ماري ڇڏين ٿا. وائرس جي حملا ڪري مارڻ واري عادت آبي مائڪروب جي تعداد کي قابو ۾ رکي ٿي ۽ انهيءَ قاتلانہ خصوصيتن مان اسان گهڻو فائدو وٺندا آهيون.
مثال طور، ڪالرا پاڻيءَ ۾ بڻڻ واري بيڪٽيريا وبريئو جي ڪري ٿيندو آهي. اها بيڪٽيريا ڪيترن ئي وائرسن کي پسند آهي. جڏهن وبريئو جي آبادي وڌي وڃي ٿي تہ ڪالرا جي وبا ڦهلجي وڃي ٿي. ۽ ان وقت انهن کي مارڻ وارا فيج تيزيءَ سان وڌن ٿا. ايتري تيزيءَ سان جو ايتري قدر تيز رفتاريءَ سان بيڪٽيريا وڌي نٿا سگهن. بيڪٽيريا جو گل ختم ٿي وڃي ٿو ۽ ان سان گڏ وبا بہ.
ڪالرا جي وبا کي روڪڻ آبي وائرس جو هڪ ننڍڙو اثر آهي. اهي ايتري قدر وڌيڪ مائڪروب ماري ڇڏين ٿا جو ان جو اثر ڌرتيءَ جي موسم تي پوي ٿو. ان جو سبب اهو آهي تہ مائڪروب پاڻ زمين جا زبردست جيو انجنيئر آهن. الجي ۽ فوٽوسنٿيسز ڪرڻ واري بيڪٽيريا زمين تي بڻڻ واري اڌ آڪسيجن ٺاهيندا آهن. الجي ڊائي ميٿائيل آڪسيجن خارج ڪري ٿي جيڪا هوا ۾ بلند ٿي ڪڪرن جي ٻج جو ڪم ڪري ٿي. اهي ڪڪر سج جي شعاعن کي منعڪس ڪن ٿا ۽ ڌرتيءَ جو درجو حرارت گهٽ ڪن ٿا. مائڪروب وڏي مقدار ۾ ڪاربن ڊاءِ آڪسائيڊ بہ جذب ۽ خارج ڪن ٿا. اها گيس زمين جي درجو حرارت تي اثر ڪري ٿي. ڪيترائي مائڪروب ڪاربن ڊاءِ آڪسائيڊ جو نيڪال ڪن ٿا جيڪا زمين جي گرمي کي قيد ڪرڻ واري گيس آهي. الجي ۽ فوٽو سنٿيٽڪ بيڪٽيريا ان ڪاربن ڊاءِ آڪسائيڊ کي جذب ڪري زمين کي ٿدو ڪن ٿا. جڏهن سمنڊي مائڪروب مري وڃن ٿا تہ اهو ڪاربن سمنڊ جي تري ۾ وڃي وکرندو آهي. ڪيترن ئي ملين سالن کان اها مائڪروبيل برفباري ڌرتيءَ جو درجو حرارت گهٽ ڪري رهي آهي. اهي مئل آرگنزم تري ۾ ڇپ جي صورت ۾ گڏ ٿي وڃن ٿا. مثال طور، ڊوور جون اڇيون جبل هڪ خلوي گهرڙي جاندارن ڪوڪوليٿوفور جي باقيات مان ٺهيل آهن.
وائرس انهن جيو انجنيئرن کي روزانو ٽريلينن جي تعداد ۾ ماري ڇڏين ٿا. جڏهن اهي مرن ٿا تہ انهن جو جسم کلي وڃي ٿو ۽ روزانو ڪيترائي ارب ٽن ڪاربن ان طريقي سان خارج ٿيندو آهي. ان آزاد ٿيڻ واري ڪاربن مان ڪجھ ڀاڻ جو ڪم ڪندو آهي. ان سان نون مائڪروبن جي پيداوار متحرڪ ٿيندي آهي. جڏهن تہ ڪجھ سمنڊ جي تري ۾ هليو وڃي ٿو. اهي چپڪيندڙ ماليڪيول ٻين ماليڪيولن سان ملي سمنڊ هيٺ برفباري جو طوفان برپا ڪن ٿا.

سمنڊي وائرس نہ رڳو تعداد ۾ پر قسم جي لحاظ کان بہ گھڻا وسعت رکن ٿا. ياد رهي تہ انساني جين ۽ شارڪ جي جين ۾ فرق گهڻو وڌيڪ ناهي. ايترو گهٽ آهي جو سائنسدان شارڪ جينوم جا گهڻا جين انساني جينوم ۾ ڪنهن ويريئيشن سان ڳولي سگهن ٿا. جڏهن تہ سمنڊي وائرس جي جينوم مان لڳ ڀڳ ڪجھ بہ ملڻ ۾ نٿو اچي. برمودا، خليج ميڪسيڪو، بحر آرڪٽڪ، اتر بحر اوقيانوس مان گڏ ڪيل ارڙهن لک سڃاڻپ ڪيل وائرل جين مان رڳو ڏهہ سيڪڙو اهڙو آهي جنهن جو مقابل ڪنهن بہ جانور، ٻوٽي يا ڪنهن مائڪروب ۾ مليو آهي. يا ڪنهن بہ ٻئي معلوم وائرس ۾. باقي نوي سيڪڙو سائنس لاءِ نواڻ آهي. ٻہ سئو ليٽر سمنڊي پاڻي ۾ وائرس جون پنج هزار قسمون ملنديون آهن جڏهن تہ سمنڊي تري جي مٽيءَ جي هڪ ڪلوگرام ۾ ڏھ لک قسمون.
سمنڊي وائرس وٽ انفيڪٽ ڪرڻ لاءِ گهڻا شڪار آهن. انهن کي هر هڪ جو دفاع ٽوڙڻ جي حڪمت عملي ٺاهڻي آهي. پر انهن جي قسم جا پرامن سبب بہ آهن. ٽيمپريٽ فيج پنهنجي ميزبان جي ڊي اين اي سان پرامن طريقي سان ملي وڃن ٿا. جڏهن گهرڙو ورهائجي ٿو تہ وائرس جو ڊي اين اي بہ ڪاپي ٿي وڃي ٿو. جڏهن ميزبان گهرڙو دٻاءُ جو شڪار ٿئي ٿو تہ اهو ٽٽي الڳ ٿي وڃي ٿو. نسل در نسل ائين ڪرڻ ۾ اها ميوٽيشن ڦيرگهير گڏ ڪري ٿي. ان وقت تائين جو اهو ڀڄي نٿو سگهي. پنهنجي ميزبان جي جينوم جو مستقل حصو بڻجي وڃي ٿي.
ڪيترا ڀيرا ميزبان گهرڙو جڏهن نوان وائرس تيار ڪري رهيو هوندو آهي تہ غلطيءَ سان پنهنجي ڪنهن جين جو وڌارو بہ ڪري ڇڏيندو آهي. اهي نوان وائرس پنهنجي ميزبان جون جينون کڻي سمنڊ ۾ ترندا رهندا آهن ۽ پنهنجي سان پوئين ميزبان جي جين کي بہ ايندڙ ميزبان ۾ منتقل ڪري ڇڏيندا آهن. هڪ اندازي مطابق سمنڊي وائرس جين ٽرانسفر ڪرڻ وارو ڪم سال ۾ هڪ ٽريلين ٽريلين ڀيرا ڪندا آهن.
ڪيترا ڀيرا اهي نيون اچڻ واريون جينون ڪنهن نئين ميزبان کي وڌيڪ ڪامياب بڻائي ڇڏينديون آهن. ان کي وڌڻ ۾ مدد ڪنديون آهن. ميزبان جي ڪاميابي وائرس جي بہ ڪاميابي آهي. وائرس جون ڪجھ قسمون وبريئو کي ماري ڇڏينديون آهن جڏهن تہ ڪجھ ٻيون قسمون بيڪٽيريا کي نوان ٽوڪسن خارج ڪرڻ جي جين فراهم ڪنديون آهن جيڪي نوان انفيڪشن ڪنديون آهن. ٽوڪسن جو مٽاسٽو ڪرائيندڙ اهي وائرس بيڪٽيريا لاءِ نئين ڪالرا جي وبا ڦهلائڻ ۾ مددگار ٿيندا آهن.

وائرس وسيلي جين جو لين ڏين دنيا جي آڪسيجن ٺاهڻ ۾ سڌي طرح مددگار آهي. گهڻي مقدار ۾ موجود سمنڊي بيڪٽيريا سائينيڪوڪوڪس زمين تي ٿيندڙ هڪ چوٿون فوٽو سنٿيسز ڪندو آهي. جڏهن سائنسدان ان جي ڊي اين اي جو مطالعو ڪندا آهن تہ گهڻو ڪري کين وائرس مان ايندڙ پروٽين روشني پڪڙڻ وارو ڪم ڪندڙ مليندا آهن. سائنسدانن آزاد وائرس ۾ فوٽوسنٿيسز واريون جين جي موجودگي سڃاڻي آهي جيڪيون ڪنهن کان کڻي ڀڄي آيون هيون ۽ نئين ميزبان جي ڳولا ۾ هيون. هڪ اندازي موجب دنيا ۾ ٿيندڙ ڏھ سيڪڙو فوٽوسنٿيسز وائرل جين ڪندا آهن. پنهنجا ڏهہ سُٺ وٺو. انهن مان هڪ سُٺ پهچڻ جي پيشڪش وائرس جي هئي.

آبي وائرس جو جين کي ان طريقي سان ادل بدل ڪرڻ زمين تي زندگيءَ جي تاريخ تي وڏو اثر رکندو رهيو آهي. آخر، زندگيءَ شروعات بہ پاڻيءَ مان ڪئي هئي. اسان کي آبي مائڪروب جا ساڍا ٽي ارب سال پراڻا پنڊپاهڻ ملندا آهن. ڪيترن ئي خلوي جاندارن جو ارتقاء بہ پاڻيءَ ۾ ٿيو هو. اسان کي انهن جا ٻہ ارب سال پراڻا پنڊپاهڻ ملندا آهن. ممالي جي قطار جي جاندارن کي خشڪي تي اچڻ ۾ رڳو چاليھ ڪروڙ سال ٿيا آهن. وائرس پنهنجا نشان ڇپن تي نٿا ڇڏين. پنهنجن ميزبانن جي جينوم ۾ ڇڏين ٿا. اهي اسان کي ٻڌائين ٿا تہ وائرس پاڻ اربين سال پراڻا آهن.
جيئرن شين جي وچ ۾ وائرس جين جو مٽاسٽو ڪندا رهيا آهن. ڊارون زندگي کي وڻ جهڙو تصور ڪيو هو. پر جين جي تاريخ ٻڌائي ٿي تہ گهٽ ۾ گهٽ آبي مائڪروب ۽ انهن جي وائرس ۾ اهو هڪ وڻ جي بجاءِ مصروف واپاري نيٽورڪ جهڙو آهي. انهيءَ ڄار جا ڏس پتا اربين سالن کان اڻيا پيا وڃن.
گڏ لڳل تصوير "سمنڊي برفباري" جي آهي. اها نامياتي مواد آهي جيڪا مٿئين سمنڊ مان اونهي سمنڊ جي طرف ڪري ٿي.

هلندڙ... 
دشمن جو دشمن فيج - وائرس (5)

https://www.facebook.com/share/p/14L4sxfC342/ 

دشمن جو دشمن فيج - وائرس (5)


دشمن جو دشمن فيج - وائرس (5)

”دريا خان سنڌي“
انسان جي وائرس سان واقفيت پراڻي آهي. اهي اسان کي بيماريءَ جي صورت ۾ پنهنجو اثر ڏيکاريندا رهيا آهن. ويهين صديءَ جي شروعات تائين اسان انهن کان سڌو سنئون واقف ٿيڻ شروع ڪيو هو پر وائرولوجي جو دائرو گهڻو محدود هو. ان جو ڌيان ان تي هو تہ انهن مان ڪهڙا اسان کي پريشان ڪن ٿا. وائرولوجسٽ وائرس کي اسان جي پنهنجي گهڻي محدود واسطي کان ٻاهر گهٽ ڏسندا هئا.
انهن تي نئين طريقي سان پهرين نظر عالمي جنگ کان اڳواٽ جي دوران ۾ پئي. فرانسيسي فوجي وڏي انگ ۾ مري رهيا هئا. نہ رڳو جرمنن جي هٿان پر بيڪٽيريا جي سبب پڻ. اهي مائڪروپ انهن جي زخمن تي حملا ڪندا هئا. کاڌي پيتي جي شين تي. عالمي فلو جي وبا انهن جي مدد ڪئي ۽ اهي ماڻهن جي ڦڦڙن تي حملا آور ٿيا.
اهو اهو دور هو جڏهن اينٽي بايوٽڪ موجود نہ هئي. اها 1930ع واري ڏهاڪي ۾ دريافت ٿيڻي هئي. ان وقت زخمن کي صاف ڪيو ويندو هو. جيڪڏهن ناڪام ٿيا تہ هٿ يا ٽنگ کي ڪٽيو ويندو هو ۽ عام طور تي مريض پوءِ بہ فوت ٿي ويندو هو.
هن سڀ جي وچ ۾ فيلڪس ڊي هيريل 1917ع ۾ هڪ نئين دريافت ڪئي جيڪا هڪ معجزو لڳي رهي هئي. هڪ طاقتور شيءِ جيڪا بيڪٽيريا کي ماريندي هئي. هيريل اهو دريافت ڪيو هو جنهن جو ڪنهن بہ تصور نہ ڪيو هو. هڪ وائرس جيڪو انسان يا جانور تي نہ پر بيڪٽيريا تي حملا آور ٿيندو هو. هيريل اها دريافت فرانسيسي فوجين ۾ پيچش جي وبا جي دوران ڪيل تجربن مان ڪئي. انهن مان حاصل ڪيل مواد مان شيگيلا (پيچش ڪرڻ وارو بيڪٽيريا) الڳ ڪيو. هن بيڪٽيريا کي صاف ٿيل محلول ۾ داخل ڪيو تہ ڏٺائون تہ وڌڻ کان پوءِ ڪيترن ئي هنڌن تان بيڪٽيريا جو صفايو ٿي رهيو آهي. هنن اندازو لڳايو تہ هي جنگ جو ميدان آهي ۽ بيڪٽيريا جا لاشن جا ڍير لڳائڻ وارا وائرس آهن. انهن جو نالو هنن "بيڪٽيريو فيج" رکيو.
بيڪٽيريا کي بيمار ڪرڻ واري وائرس جو تصور ايترو عجيب هو جو ڪيترن سائنسدانن کي اها ڳالھ هضم نہ ٿي. ان جي سخت مخالفت ڪرڻ وارن ۾ فرانس جي نوبل انعام يافتہ سائنسدان جولس بورڊي بہ هئا. هنن اهو تجربو اي ڪولائي تي ورجايو. نتيجو اهو نہ نڪتو. هيريل ۽ بورڊي جي سخت بحث سالن تائين هلندي رهي. 1940ع واري ڏهاڪي ۾ سائنسدانن اليڪٽران مائڪروسڪوپ اچي وڃڻ کان پوءِ ڏٺو تہ هيريل صحيح هئا.
جنهن سبب بورڊي جا تجربا مختلف نتيجا ڏئي رهيا هئا، ان جو سبب اهو هو تہ بورڊي جيڪو تجربو ڪري رهيا هئا، اتي هڪ ٻي قسم جا فيج هئا. ٽيمپريٽ فيج، جيڪي بيڪٽيريا کي انفيڪٽ تہ ڪندا هئا، ان کي ماريندا نہ هئا.
هيريل فيج جو عملي استعمال ڏسي رهيا هئا. ڇا ان کي مريضن جي علاج لاءِ استعمال ڪري سگهجي ٿو؟ فيج ڏئي نقصانڪار بيڪٽيريا ماري سگهجن ٿا؟ سڀ کان پهريون تجربو پاڻ پنهنجي مٿان ڪيو. ان مان معلوم ٿي ويو تہ فيج وٺڻ محفوظ آهي. ان کان پوءِ پيچش ۽ حيضي جي مريضن تي تجربا ڪيا. سوئز ڪينال تي ڪم ڪندڙ چار مريض جن کي طاعون ٿيو هو، اهي ان مان صحتياب ٿي ويا.
هن طريقي سان چمڙي جي زخم ۽ آنڊي جي انفيڪشن جي مرض جو علاج ڪيو.
زندھ وائرس سان علاج جو تصور ڪيترن ڊاڪٽرن لاءِ پريشان ڪندڙ هو. اينٽي بايوٽڪ جي اچڻ کان پوءِ 1940ع تائين فيج سان علاج جو طريقو پس منظر ۾ هليو ويو. اينٽي بايوٽڪ فنگس ۽ بيڪٽيريا مان پيدا ٿيندڙ پروٽين ۽ مصنوعي ڪيميڪل هئا ۽ گهڻا اثرائتو هئا. انهن جي ڪاميابي جو مطلب اهو نڪتو تہ فيج ٿراپي تي ڪم ختم ٿي ويو.
هيريل جي طريقي تي سوويت يونين ۾ هڪ تحقيقاتي ادارو ايلياوا انسٽيٽيوٽ قائم ڪيو ويو. هن 1963ع ۾ فيج ٿراپي جو سڀ کان وڏو ٽرائل ٽيهہ هزار ٻارن تي ڪيو. ڪجھ ٻار شيگيلا جي فيج جي دوا هفتي ۾ هڪ دفعو کائيندا هئا. ٻين کي مٺي گوري ڏني ويندي هئي. 109 ڏينهن جاري رهڻ واري هن ٽرائل ۾ جن ٻارن کي مٺي گوري ملي هئي، ان ۾ پيچش جو اثر 6.7 في هزار رهيو. جن فيج واري گوري ورتي هئي، ان ۾ اثر 1.8 في هزار رهيو. فيج وٺڻ جي سبب امڪان ۾ سوا چار ڀيرا جو فرق پيو.
سوويت لوهي پردي جي پاليسي جي سبب هن ڪامياب تجربي جي ڄاڻ جارجيا کان ٻاهر گهٽ ماڻهن تائين پهتي. 1989ع ۾ سوويت يونين جي ٽٽڻ کان پوءِ اها خبر ٻاهر نڪتي.
فيج ٿراپي متنازع آهي. ان جا حامي چون ٿا تہ اهي هر طرف آهن. اسان جي ڏهي، اچار ۽ ڪباب ۾ بہ. اسان جو جسم انهن سان ڀريل آهي. هر روز اهي اسان جي جسم جي اندر بيڪٽيريا جو وڏي انگ ۾ شڪار ڪندا آهن. اسان کي زندھ وائرس کي علاج جي طور تي استعمال ڪرڻ ۾ فڪرمند ٿيڻ جي ضرورت ناهي. گهربل عارضي جي علاج لاءِ فيج جي ڪاڪٽيل ٺاهي سگهجي ٿي ۽ عام بيڪٽيريا ختم ڪري سگهجن ٿا.
ان جي مخالفن جو چوڻ آهي تہ ڄاڻي واڻي ٻاهرين وائرس جسم ۾ داخل ڪرڻ خطري کان خالي ناهي. ۽ جيڪڏهن اهو ٿي بہ وڃي تہ ارتقاء هن علاج کي گهڻو جلد بيڪار ڪري ڇڏيندو. انفيڪشن جلد واپس اچي ويندي. ان جا حامي ان جو جواب ڏين ٿا تہ ارتقاء جو هٿيار تہ فيج وٽ بہ آهي. اينٽي بايوٽڪ جي برعڪس مزاحمت حاصل ڪرڻ وارا بيڪٽيريا سان پاڻ نبڙندا.
بوسٽن يونيورسٽي جي بائيولوجسٽ جيمس ڪولنز ۽ ايم آئي ٽي جي ٽم لو 2008ع ۾ پهريون مصنوعي فيج ٺاهڻ تي پيپر پڌرو ڪيو. جينياتي انجنيئرنگ سان تيار ڪيل فيج بيڪٽيريا جي اينٽي بايوٽڪ ۽ فيج جي خلاف سڀ کان وڌيڪ اثرائتو دفاع بايوفلم کي بي اثر ڪري سگهيو. انهن جي ٺاهيل فيج ۾ اها جين هئي جيڪا بايوفلم کي حل ڪرڻ واري اينزائم-خمير ٺاهيندي هئي. انهن جو اثر عام ٿراپي کان سئو ڀيرا بهتر هو.
ڪولنز ۽ ٻيا سائنسدان هڪ طرف فيج کي وڌيڪ اثرائتو ڪرڻ جا طريقا ڳولي رهيا آهن تہ ٻئي طرف اينٽي بايوٽڪ جي خلاف مزاحمت رکندڙ بيڪٽيريا ۾ واڌارو ٿي رهيو آهي. ان جو نتيجو اهو نڪري رهيو آهي تہ ڊاڪٽرن کي قيمتي ۽ آخري هٿيار جي طور تي استعمال ٿيندڙ دوائن جي طرف وڃڻو پوي رهيو آهي جيڪي نقصانڪار سائيڊ ايفيڪٽ منفي اثر بہ رکن ٿيون. نئين اينٽي بايوٽڪ ٺاهڻ جي ڊوڙ بہ جاري آهي پر ليبارٽري کان مارڪيٽ تائين ڪنهن بہ دوا کي اچڻ ۾ ڏهن سالن کان وڌيڪ لڳي وڃن ٿا. بيڪٽيريو فيج مستقبل جي ميڊيسن جو اوزار ٿي سگهن ٿا.
اهڙي صورت ۾، ڇا هيريل جي دريافت کان هڪ صدي کان پوءِ ڇا اينٽي بايوٽڪ سان گڏ بيڪٽيريا سان وڙهڻ جو اسان جو ايندڙ هٿيار فيج هوندا؟ اسان وائرس کي بيماري ۽ موت جي وسيليءِ سان ڄاڻيو آهي. ڇا اسان پنهنجي صحتمند رهڻ لاءِ پنهنجي دشمن جي دشمن کي استعمال ڪرڻ سکنداسين؟

هلندڙ...
فلو - وائرس (4)

https://www.facebook.com/groups/ScienceJeDuniya/permalink/4307082609573797/ 

فلو - وائرس (4)


فلو - وائرس (4)

”دريا خان سنڌي“
انفلوئنزا اطالوي ٻوليءَ جو لفظ آهي. ان جو مطلب influence اثر آهي. هي قديم نالو آهي. ۽ وچين دور جا طبيب سمجهندا هئا تہ ان جو سبب تارن جو اثر آهي. هر ڪجھ ڏهاڪن کان پوءِ ان جي زوردار لهر ايندي هئي. هي اها بيماري آهي جنهن جي هڪ سٽرين-ڏور 1918ع ۾ پنجاھ ڪروڙ جانون کڙڪائي ويون هيون. جڏهن اها اهڙي وبائي شڪل اختيار نٿي بہ ڪري تڏهن بہ جان ليوا آهي. هر سال اڍائي کان پنج لک ماڻهو ان جي ڪري جان وڃائي ڇڏيندا آهن. اڄ سائنسدان ڄاڻن ٿا تہ ان جو واسطو تارن سان نہ، پر وائرس سان آهي. فقط ڏهن جين رکڻ وارو وائرس، جيڪو بيمار ماڻهن جي کنگھ، ڇڪ ۽ وهندڙ نڪ جي وسيلي پکڙجي ٿو. هڪ ڀيرو اهو نڪ يا ڳلي تائين پهتو تہ پوءِ ساھ جي نڙي جي ديوار کي پڪڙي ان جي اندر گھڙي وڃي ٿو. هڪ گهرڙي کان ٻئي تائين، هي ساھ جي نڙي جي ديوار ۾ تباهي مچائيندو رهي ٿو. هتي جي بلغم ۽ استر کي تباھ ڪري ڇڏي ٿو، ائين جيئن ڪو ڏاٽئي سان ڪا پوک ڪٽي.
صحتمند ماڻهن ۾ مدافعتي نظام ڪجھ ڏينهن ۾ ان تي جوابي حملي سان ان جو صفايو ڪري ڇڏي ٿو. فلو ۾ سور، بخار ۽ ٿڪاوٽ ٿيندي آهي. هڪ هفتي ۾ ٺيڪ ٿي وڃي ٿو. پر ان جو شڪار ٿيڻ وارن ۾ هڪ گهڻو گهٽ انگ انهن جو هوندو آهي جتي سنجيدھ انفيڪشن ٿي وڃي ٿي. گهرڙن جي اها مٿاهين چادر، جنهن کي فلو جو وائرس نقصان پهچائي ٿو، ڪيترن ئي نقصانڪار پيٿوجن جي خلاف رڪاوٽ بڻجي ٿي. پيٿوجن (نقصانڪار جراثيم) بلغم ۾ ڦاٿل رهن ٿا ۽ دفاعي نظام جا گهرڙا انهن جو صفايو ڪري ڇڏين ٿا. پر جڏهن هيءَ مٿاهين چادر فلو جو وائرس ڪٽي ڇڏي ٿو تہ پيٿوجن کي موقعو ملي ٿو تہ اهي خطرناڪ انفيڪشن ڪري سگهن، جيڪي موتمار بہ ثابت ٿي سگهن ٿيون. سراسري طور، هڪ هزار مريضن مان هڪ ۾.

انفلوئنزا اهڙو وائرس آهي جيڪو ماضيءَ ۾ ڪيترين ئي موتن جو سبب بڻيو آهي ۽ هر سال پنهنجا شڪار ڪري ٿو، پر حيرت انگيز طور تي هي پراسرار آهي. موسمي فلو عام طور تي انهن لاءِ خطرناڪ آهي جن جو مدافعتي نظام هن وائرس کي قابو نٿو ڪري سگهي. خاص طور تي ننڍڙا ٻار ۽ بزرگ. پر 1918ع جي وبا جهڙن واقعن ۾ اهو خاص طور تي مضبوط مدافعتي نظام وارن لاءِ موتمار ثابت ٿيو.
پنهنجن سمورن اسرارن جي باوجود اهو واضح آهي تہ هي آيو ڪٿان. پکين کان. انسان کي ٿيندڙ سموريون سٽرينون ڏورن پکين ۾ ملنديون آهن. ان کان علاوھ ڪيتريون ٻيون بہ جيڪي انسانن کي نٿيون ٿين. ڪيترن ئي پکين ۾ اهو وائرس موجود رهي ٿو پر بيمار نٿو ڪري. اهو انهن جي ساھ جي نڙي ۾ نہ، پر آنڊن ۾ هوندو آهي. فضلي جي وسيليءِ خارج ٿئي ٿو. اهڙو پاڻي پيئڻ سان اهو ٻئي پکيءَ ۾ پهچندو آهي.
پکين جي فلو جون ڪجھ ٽرينون ڏورون قسم جي رڪاوٽ ٽپي انساني وائرس بڻجي ويون. ڪيتريون ئي ناڪام الاهنگون رهيون هونديون. ڇاڪاڻ تہ پکين ۾ انهن جو قدرتي گهر آهي ۽ اهو انهن کي انسانن ۾ پکڙڻ مشڪل بڻائي ٿو. 2005ع ۾ هڪ سٽرين ڏور H5N1 پکڙجي وئي هئي جيڪا عام فلو کان ٿوري وڌيڪ موتمار هئي. برڊ فلو انسان کان انسان ۾ منتقل نٿي ٿي سگهي، فقط پکيءَ کان انسان ۾ ٿيندو هو.
فلو جو وائرس پنهنجي جينز جون نقلون ٺاهڻ ۾ نڪمو آهي ۽ غلطين جي شرح وڌيڪ آهي. انهيءَ سبب ميوٽيٽ-ڦيرگهير ٿيڻ جي رفتار وڌيڪ آهي. هي ميوٽيشن-ڦيرگهير ان وائرس لاءِ فائديمند آهن. ۽ اهو جلدي انسانن سان واقف ٿي سگهي ٿو. ڪجھ ميوٽيشن-ڦيرگهير ان جي شڪل تبديل ڪن ٿيون، جنهن سبب اهو انسانن کي سٺي طرح پڪڙي سگهي ٿو. ڪجھ ان کي انساني جسم جي درجہ حرارت ۾ رهڻ جي قابل بڻائين ٿيون، جيڪا پکين جي مقابلي ۾ ڪيترائي درجا گهٽ آهي.

پکين ۾ اهو آنڊي کان پاڻيءَ کان آنڊي ۾ پهتو آهي. انسانن ۾ اهو ساھ جي نڙي، قطري ۽ پوءِ ساھ جي نڙي ۾. سياري ۾ اهو وڌيڪ تيزيءَ سان پکڙجي ٿو، خاص ڪري جڏهن نمي گهٽ هجي. خيال اهو آهي تہ اهڙي موسم ۾ وائرس سان ڀريل قطرا ڪلاڪن تائين فضا ۾ رهن ٿا، جنهن سبب ان جي منتقلي سولي ٿي وڃي ٿي. نمي واري موسم ۾ اهي جلدي ڪري پون ٿا.
ڪيترائي ڀيرا فلو هڪ قطري تي سواري ڪري نئين ميزبان کي متاثر ڪري ٿو، جنهن کي اڳي ئي ڪنهن ٻي قسم جي وائرس متاثر ڪيو هوندو آهي. جڏهن اهي ٻئي گهرڙي ۾ ملن ٿا تہ گڙٻڙ ٿي وڃي ٿي. جڏهن ميزبان گهرڙو انهن ٻنهي جون نقلون ٺاهڻ جي حڪمن جي جوڙجڪ ڪري ٿو تہ جين پاڻ ۾ ملي وڃن ٿا. اهو ائين آهي جيئن وائرس جنسي عمل ڪري رهيو هجي. ٻنهي "والدين" جا جين ملهہ ٿي وڃن ٿا ۽ نيون ترڪيبون بڻجن ٿيون.
فلو جي تاريخ ۾ اهڙن واقعن اهم ڪردار ادا ڪيو آهي. وائرس پنهنجي جينز جو مٽاسٽو ڪن ٿا. ڪجھ گهڻا گهٽ موقعن ۾ وائرس انساني فلو ۽ پکين جي فلو جي وائرس جو ملهہ ڪري چڪا آهن. اهو هڪ تباھ ڪندڙ واقعو آهي. ڇاڪاڻ تہ هيءَ نئين سٽرين ڏور سولائي سان هڪ ماڻهوءَ کان ٻئي ۾ وڃي سگهي ٿي ۽ ڪنهن بہ انسان وٽ ان جو دفاع ناهي هوندو.
هر سال برڊ فلو وائرس تبديل ٿيندا رهن ٿا. اهو انهن کي تباھ ٿيڻ ۽ ختم ٿي وڃڻ کان بچائي ٿو. فقط انسان ئي نہ، گھوڙا، ڪتا ۽ ٻيا ممالياتي جانور بہ پکين کان اهو وائرس وٺي چڪا آهن. هڪ وبا سوئر کان 2009ع ۾ پکڙجي هئي. ميڪسيڪو کان شروع ٿيندڙ سوائن فلو ۾ بدڪ، سوئر ۽ انسان جي فلو جي وائرس جو ملهہ هو.

فلو جي وائرس کي پکڙجڻ کان بچائڻ جو سڀ کان وڌيڪ اثرائتو طريقو هٿن جي صفائي آهي. سائنسدان ان جي ويڪسين ٺاهڻ جا بهتر طريقا ڳولي رهيا آهن. اها اڳڪٿي ڪري تہ ايندڙ سيزن ۾ ڪهڙو فلو وائرس خطرناڪ ٿي سگهي ٿو. اڃا اسان فلو تي ڪاميابي حاصل ڪرڻ ۾ ڪامياب نہ ٿيا آهيون، پر هاڻي ان لاءِ اسان تارن جي طرف نٿا ڏسون.

هلندڙ... 


زڪام - وائرس (3)


زڪام - وائرس (3)
 
”دريا خان سنڌي“
ساڍا ٽي هزار سال اڳ هڪ مصري اسڪالر هڪ ميڊيڪل ٽيڪسٽ لکي ويٺو جيڪو تاريخ ۾ ڄاتل ميڊيڪل سائنس جي سڀ کان پراڻي لکتن مان هڪ آهي، ايبرس پيپائرس ۾ بيان ڪيل هڪ بيماري “رشح” آهي، ان جون علامتون کنگھ ۽ وهندڙ نڪ هيون، مصري طبيب 1550 قبل مسيح ۾ ان لکت ۾ زڪام جو ذڪر ڪري رهيا هئا
ڪجھ وائرس نوان آهن، ڪجھ گهڻا گهٽ ڏسڻ ۾ اچن ٿا، پر انساني رائنووائرس زڪام جو وڏو سبب ۽ دمي جو بہ قديم آباديئن کان انساني شهرن جا ساٿي رهيا آهن، تقريبن هڪ ماڻهو پنهنجي عمر جو هڪ سال ان وائرس سبب بيماري واري حالت ۾ گذاريندو آهي، يعني هي انسانن کي بيمار ڪندڙ ڪامياب ترين وائرس سڏي سگهجي ٿو

قديم نظرين کان جديد سائنس تائين
يوناني طبيب بقراط جو چوڻ هو تہ زڪام “هيومر” جي عدم توازن جو نتيجو آهي، ان کان ٻہ هزار سال پوءِ، 1920ع ۾، ليوينارڊ هل لکيائين تہ زڪام صبح جو ٿڌ ۾ ٻاهر نڪرڻ يا گرم جاءِ مان اوچتو ٿڌي جاءِ تي وڃڻ سبب ٿيندو آهي
پر ان جي اصل سبب ڏانهن پهريون ڏس جرمن مائڪروبائولاجسٽ والٽر ڪروز کي مليو، ان زڪام واري مريض جي وهندڙ نڪ مان حاصل ڪيل سيال کي فلٽر سان ڇاڻي ڪجھ ڦڙا پنهنجي ٻارهن ساٿين جي نڪ ۾ وڌا، انهن مان چار کي زڪام ٿي ويو، پوءِ تجربو ڇھٽيھ شاگردن تي ڪيو، جن مان پندرهن بيمار ٿيا، مقابلي ۾، پنجٽيھ شاگردن کي ڪجھ بہ نہ ڪيو ويو، انهن مان رڳو هڪ بيمار ٿيو
انهن تجربن مان پتو پيو تہ ڪا ننڍڙي جاندار (پيٿوجن) ان بيماري جو ذميوار آهي، پهرين سمجهيو ويندو هو تہ ڪو بيڪٽيريا هوندو، پر الفونس ڊوشي 1927ع ۾ اهو ثابت ڪيو تہ ائين ناهي، ڇو تہ بيڪٽيريا کي فلٽر روڪي وٺندو آهي پر بيماري اڃان بہ منتقل ٿي ويندي هئي

رائنووائرس جي سڃاڻپ
سائنسدانن کي ٽي وڌيڪ ڏهاڪا لڳا تہ خبر پوي تہ ڪهڙا وائرس ذميوار آهن، اهي انساني رائنووائرس هئا، (رائنو جو مطلب آهي نڪ)۔ هي گهڻا سادا هئا، رڳو ڏھ جينز تي ٻڌل۔ جڏهن تہ اسان وٽ ويھ هزار جينز آهن، پر ايتري ٿوري جينيٽڪ ڄاڻ بہ ڪافي هئي تہ هي اسان جي جسم ۾ داخل ٿي اسان جي مدافعتي نظام کي شڪست ڏئي بيمار ڪري ڇڏين. 
انهن جو ڦهلجڻ جو طريقو اهو هو تہ ميزبان جو نڪ وهي ٿو، ماڻهو هٿ سان نڪ صاف ڪن ٿا، وائرس هٿ تي اچي ٿو، پوءِ دروازا کولڻ يا ٻين شين کي ڇهڻ سان ٻين تائين پهچي وڃي ٿو، اتان کان اهو ٻيهر ڪنهن جي نڪ، ڳلي يا ڦڦڙن ۾ داخل ٿئي ٿو، ميزبان جا گهرڙا وائرس جون ڪاپيون ٺاهڻ لڳن ٿا، پوءِ اهي گھرڙا ڦاٽي وڃن ٿا ۽ نوان وائرس ٻين گهرڙن ۾ پکڙجن ٿا
رائنووائرس گهڻن گهرڙن کي متاثر نٿا ڪن، انڪري گهڻو نقصان نٿا پهچائين، پر پوءِ بہ اهي اسان کي گهڻا ڪمزور ڇو ڪري ڇڏين ٿا؟ ان جو سبب اسان پاڻ آهيون، متاثر ٿيل گهرڙا پيغام رساڻ وارا ماليڪول ڇڏين ٿا جن کي سائيٽوڪائن چيو وڃي ٿو، اهي مدافعتي نظام کي سڏين ٿا، جيڪو اسان کي ٿڪائي ڇڏي ٿو، ڳلي ۾ سوڄ ۽ بلغم وڌائي ٿو۔ بيماري کان بحالي لاءِ رڳو وائرس ختم ٿيڻ ڪافي ناهي، پر مدافعتي نظام جي پرسڪون ٿيڻ جو انتظار بہ ضروري آهي. 

علاج جا عجيب طريقا
مصري طبيب “رشح” جو علاج اهو ٻڌايو تہ ماکي، جڙي ٻوٽيون ۽ لوبان ملائي نڪ جي چوڌاري لڳايو وڃي
سترهين صدي ۾ برطانوي ڊاڪٽر بارود، آنا، ڳئون جو تريل ڇيڻو ۽ ٻڪري جي گڙدي جي چرٻي تجويز ڪندا هئا
ويھن صدي ۾ ليونارڊ هل صبح جو اٿي ٿڌو پاڻيءَ ۾ ويجھڻ  جي صلاح ڏني

هاڻي ايڪويھ صدي ۾ ڇا آهي؟
ان لاءِ نہ ڪا ويڪسين آهي ۽ نہ ڪا خاص دوا، ڪجھ علاج تہ حالتون وڌيڪ خراب ڪن ٿا، والدين گهڻو ڪري ٻارن کي کنگھ جو شربت ڏين ٿا، پر ان سان ڪو جلدي صحتياب نٿو ٿئي، ڪڏهن ڪڏهن اهو سنجيدھ منفي اثر پيدا ڪري سگهي ٿو: جسم مفلوج ٿيڻ، دل جي ڌڙڪن ۾ اوچتو واڌ، هيسيتائين جو موت بہ، 2008ع ۾ FDA وارننگ جاري ڪئي تہ ٻن سالن کان گهٽ عمر جي ٻارن کي کنگھ جو شربت بلڪل بہ نہ ڏنو وڃي
ٻيو عام طريقو اينٽي بائيوٽڪ آهي، جيتوڻيڪ وائرس خلاف بيڪار آهي، ڊاڪٽر گهڻو ڪري ان کي تجويز ڪري ڇڏين ٿا ڇاڪاڻ⁠تہ مريضن کي سواءِ دوا واپس موڪلڻ قبول ناهي ٿيندو، پر هروڀرو اينٽي بائيوٽڪ جو استعمال خطرناڪ آهي ڇاڪاڻ⁠تہ اها ڊرگ ريزسٽنٽ بيڪٽيريا جي تيزيءَ سان ارتقاء ۾ مدد ڪري ٿي

وائرس جي جينيٽڪ قسم
زڪام جو صحيح علاج انڪري ممڪن ناهي ٿيو ڇو⁠تہ ان جي وائرس جون بيشمار قسمون آهن، ايڪويھ صدي جي شروعات تائين ٻہ خاندان ڄاتا ويا هئا (HRV-A ۽ HRV-B)۔ 2006ع ۾ ٽيون خاندان HRV-C بہ مليو، جيڪو سڄي دنيا ۾ عام آهي ۽ گهڻو ڪري خالي ڪجھ صدين پراڻو آهي
انساني رائنووائرس ۾ ڪجھ ڪور جينز ساڳيا آهن، پر ٻيا حصا جلدي بدلجي وڃن ٿا، اهو ئي سبب آهي جو مدافعتي نظام هڪ قسم خلاف اينٽي باڊي ٺاهي ٿو، پر ٻي قسم ٻيهر حملو ڪري سگهي ٿي، هر سال نيون قسمون سامهون اچن ٿيون
انڪري هڪ ويڪسين يا دوا جيڪا هڪ قسم خلاف ڪارگر هجي، ٻي قسم لاءِ بيڪار ٿيندي، ارتقاء ان وائرس کي سدائين مزاحمت ڏيندو رهي ٿو

مستقبل جي اميد
ڪجھ سائنسدان اميد رکن ٿا تہ علاج ممڪن آهي، ڇو⁠تہ وائرس جا ڪور جينز تبديل نٿا ٿي سگهن، جيڪڏهن سائنسدان اهڙو طريقو ڳولين جيڪو انهن ڪور حصن کي نشانو بڻائي، تہ ممڪن آهي تہ سڄي دنيا مان زڪام کي ختم ڪري سگهجي، هڪ ممڪن ٽارگيٽ آهي “ٽي پاسن وارو پن” جهڙو لوپ وارو ڍانچو جيڪو وائرس جي ڪاپي ٿيڻ جي رفتار ڪنٽرول ڪري ٿو، جيڪڏهن ان کي غيرفعال ڪيو وڃي تہ گهڻو ڪري زڪام ھميشہ لاءِ ختم ٿي وڃي

پر ڇا ائين ڪرڻ گهرجي؟
انساني رائنووائرس صحت لاءِ مسئلا ضرور آهن، زڪام پيدا ڪن ٿا ۽ ٻين وڌيڪ خطرناڪ وائرس لاءِ رستو هموار ڪن ٿا، پر پاڻ گهڻو خطرناڪ ناهن، عام طور تي زڪام بنا علاج جي ڪجھ ڏينهن ۾ ٺيڪ ٿي وڃي ٿو، ۽ لڳ ڀڳ 40 سيڪڙو ماڻهن ۾ تہ علامتون بہ ظاهر ناهين ٿينديون

ان کان سواءِ، گهڻو اهي ڪجھ فائدا بہ ڏين، ثبوت مليا آهن تہ اهي ٻار، جيڪي ننڍپڻ ۾ اهڙن غيرمضر وائرس ۽ بيڪٽيريا جو وڌيڪ شڪار ٿين ٿا، وڏا ٿي الرجين يا ڪروهن بيماري جو گهٽ شڪار ٿين ٿا، رائنووائرس اسان جي مدافعتي نظام کي سڪائين ٿا تہ معمولي شين تي منفي اثر نہ ڪري، پر حقيقي خطري تي ڌيان ڏئي
گهڻو ڪري اسان کي زڪام کي قديم دشمن بدران هڪ دانشمند استاد سمجهڻ گهرجي


هلندڙ... 

وائرس جي دريافت - وائرس (2)


وائرس جي دريافت - وائرس (2)

”دريا خان سنڌي”
وائرس جو لفظ پاڻ ۾ تضاد رکي ٿو، هي رومن دور جو لفظ آهي، اتي انجو مطلب "نانگ جو زهر" بہ هيو ۽ "مرد جو مادو يعني نطفا" بہ. بربادي ۽ تخليق، هڪ ئي لفظ ۾ گڏ هئا، ايندڙ صدين ۾ "وائرس" جي لفظ نئون مطلب ماڻي ورتو، هڪ اهڙو انفيڪشن وارو مواد جيڪو بيماري ڦهلائي سگهي، اهو ڪڏهن ڪو پاڻياٺ بہ ٿي سگهي ٿو، جهڙوڪ زخم مان نڪرندڙ مواد، اهو هوا ۾ ڦهلجندڙ ڪو اسرار بہ ٿي سگهي ٿو، اهو ڪنهن ورق تي بہ اثر وجهي سگهي ٿو، جيئن ڪنهن جي آڱر لڳڻ سان بيماري ڦهلجي وڃي، موجودھ معني ان لفظ کي اوڻويھ صدي جي آخر ۾ ملي، ۽ ان پٺيان هڪ زرعي تباهي هئي. 

نيدرلينڊ ۾ 1879ع ۾ تمباڪو جي پوک ۾ هڪ بيماري ڦهلجي رهي هئي، جنهن سبب ٻوٽا وڌڻ بند ٿي ويا هئا، ان تي تحقيق ڪندڙ نوجوان زرعي ڪيمسٽ ايڊولف مائير هو، ان معلوم ڪيو تہ بيمار ٻوٽن مان رس ڪڍي تندرست ٻوٽن ۾ وجهجي تہ اهي بہ بيمار ٿي وڃن ٿا، جنهن جو مطلب اهو ٿيو تہ ڪا خوردبيني پيٿوجن اندر موجود آهي، پر ڪهڙي؟ مائير ان کي دريافت نہ ڪري سگهيو. 

هڪ ٻيو ڊچ سائنسدان مارٽينس بائيرنڪ ڪجھ سالن کانپوءِ ان تحقيق کي اڳتي وڌايو، ان بيمار ٻوٽن کي پيسيو ۽ حاصل ٿيل پاڻياٺ کي اهڙي نفيس ڇاڻي مان گذاريو، جنهن سان ٻوٽن جا گهرڙا ۽ بيڪٽيريا ٻاهر ڇاڻجي ويا، جيڪو صاف رس بچيو، اهو تندرست ٻوٽن ۾ وڌو ويو، ۽ اهي بہ بيمار ٿي ويا
بائيرنڪ وري نون بيمار ٻوٽن مان ساڳيو جوس فلٽر ڪيو، ان بہ بيماري ڦهلائي ڇڏي، جيڪو ڪجھ هو، اهو رس ۾ هو، بيڪٽيريا کان گهڻو ننڍو، پاڻ کي ڪاپي ڪرڻ جي صلاحيت رکندڙ ۽ بيماري ڦهلائيندڙ

هي پاڻياٺ اهڙي شيءِ هئي، جيڪا ان وقت جي حياتيات جي ڄاڻ کان ٻاهر هئي، نہ جاندار، نہ ٻوٽو، نہ فنگس، نہ بيڪٽيريا، الڪوحل وڌائڻ باوجود ان جي اثر ۾ تبديلي نہ آئي، ان کي گرم ڪيو ويو، ڪو خاص فرق نہ پيو، ان سان فلٽر پيپر کي آلو ڪيو، سڪائي ڪري ٽي مهينا رکي ڇڏيو، وري پاڻي ۾ وڌو، ان تحلیل بہ ٻوٽن کي بيمار ڪري ڇڏيندو هو 

بائيرنڪ ان اسرار کي "وائرس" جو نالو ڏنو، هي پهريون دفعو هو، جڏهن وائرس جو جديد معنى ۾ استعمال ٿيو، بائيرنڪ ٻڌايو تہ وائرس ڇا نہ آهن، باقي ڄاڻ ان وقت جي سائنس جي حدن کان ٻاهر هئي.
وائرس کي بهتر سمجهڻ لاءِ نون اوزارن ۽ نون خيالن جو انتظار ڪرڻو پيو، اليڪٽران مائڪروسڪوپ سان سائنسدانن ڏٺو تہ اهي اصل ۾ ڇا آهن، گهڻا ننڍڙا ذرڙا، انهن جي مقابلي ۾ بيڪٽيريا بہ وڏا لڳن ٿا. 

جيڪڏهن تہ اهي گهڻا ننڍا آهن، پر سائنسدان انهن جي اندر ڏسڻ ۽ انهن سان ڪم ڪرڻ جا طريقا ڳولي چڪا هئا، هڪ انساني گهرڙو لکين ماليڪيولز تي ٻڌل آهي، جيڪي ماحول کي محسوس ڪن ٿا، خوراڪ وٺن ٿا، وڌن ٿا، فيصلو ڪن ٿا تہ ڪڏهن ورهائجي وڃڻو آهي يا ٻين گهرڙن جي فائدي خاطر خودڪشي ڪرڻي آهي. 
پر وائرس ان جي ڀيٽ ۾ گهڻا سادا آهن، پروٽين جي چادر ۾ ڪجھ جينز تي ٻڌل، ان سادگي باوجود، وائرس زندگي جي ٻين قسمن کي قابو ڪري ڪري وٺن ٿا، سائنسدان ڏسي سگهيا تہ وائرس پنهنجون جينز ۽ پروٽين ميزبان ۾ وجهن ٿا ۽ ان تي ڪنٽرول وٺي ان مان پنهنجون ڪاپيون ٺهرائن ٿا، هڪ وائرس هڪ گهرڙي ۾ گهڙي، خالي هڪ ڏينهن ۾ هزارين ڪاپيون ٺاهي سگهي ٿو

اڻويھ سئو پنجاھ 1950ع جي ڏهاڪي تائين وائرولوجسٽن کي هي بنيادي حقيقتون معلوم ٿي چڪيون هيون، پر ڄاڻڻ لاءِ اڃا گهڻو ڪجھ باقي هو، مثال طور، کين اها نہ ڄاڻ هئي تہ وائرس ڪهڙن مختلف طريقن سان بيماريون پيدا ڪن ٿا، کين اهو نہ هو خبر تہ پاپيلوما وائرس سيهڙ جا سينگ ڪيئن ڪڍي ٿو ۽ هر سال لکين عورتن کي سروڪس ڪينسر ۾ مبتلا ڪري ٿو، نہ اهو تہ ڪي وائرس موتمار ڇو ٿين ٿا ۽ ڪي بي رحم، نہ اهو تہ اهي ميزبان جي مدافعتي نظام کان ڪيئن بچن ٿا، نہ اهو تہ ڪنهن بہ ٻي شئي کان وڌيڪ تيزيءَ سان ارتقاء ڇو ڪن ٿا

ان وقت کين هي بہ خبر نہ هئي تہ هڪ وائرس ان وقت چيمپينزي مان انسان ۾ ٽپو ڏئي چڪو آهي ۽ ڦهلجي رهيو آهي، جيڪو ٽن ڏهاڪن کان پوءِ انسانيت جو وڏو قاتل بڻجندو، کين اهو بہ وهم نہ هو تہ زمين تي وائرس جي قسمن ۽ تعداد جو ڪيترو وڏو ذخيرو آهي، ۽ تہ حياتيات جو جينياتي قسم سڀ کان وڌيڪ وائرسن ۾ آهي، کين اهو بہ نہ هو خبر تہ اهي ڌرتي جي گرمي پد جو "ٿرمو اسٽيٽ" آهن، آڪسيجن جي وڏي پيداوار جا ذميوار آهن، يعني اسان جو ساھ انهن جي مهرباني سان آهي، ۽ تہ انساني جينوم جو وڏو حصو بہ انهن هزارين وائرسن تي ٻڌل آهي، جيڪي اسان جي پُراڻن اباڻن کي وقت بوقت متاثر ڪندا رهيا آهن. يا گهڻو ڪري، چار ارب سال اڳ وائرسن ئي زندگي جي شروعات کي ڌڪو ڏنو هو

هاڻي سائنسدان انهن ڳالهين کان ٿورا ٿورا واقف آهن، اهي انساني جسم جي اندر يا ڌرتي جي ڏکين جڳهن ۾ وائرس جي موجودگي جي سڃاڻپ ڪري سگهن ٿا، هن ڌرتي تي وائرس بابت ڄاڻ اڃا گهري ناهي، پر انهن کي سمجهڻ جي شروعات ٿي چڪي آهي. 
ڀيٽ لاءِ گڏ لڳل تصوير

هلندڙ... 

 

پراسرار غار جو پاڻي - وائرس (1)


 پراسرار غار جو پاڻي - وائرس (1)


”دريا خان سنڌي“

ميڪسيڪو جي شهر چيواوا کان پنجاھ ميل پري خشڪ ۽ بنجر جبلن جو سلسلو سيئرا ڊي نائڪا آهي، سن 2000ع ۾ جبلن جي ھيٺان غارن ۾ کوٽائي ڪندڙ مزدورن کي زمين کان ھزار فوٽ ھيٺ ھڪ عجيب دنيا نظر آئي، اھي ھڪ غار ۾ پھچي ويا ھئا جيڪو ٽيھ فوٽ ويڪرو ۽ نوي فوٽ ڊگهو ھو، ان جي ڇت، ڀتين ۽ فرش تي جپسم جا نرم ۽ صاف ڪرسٽل ٺھيل ھئا، ڪيتريون غارون اهڙيون مليون آھن جن ۾ ڪرسٽل آھن، پر ان جاءِ وارا بلڪل الڳ ھئا، ھي ڪرسٽل ڇھ ٽيھ فوٽ تائين ڊگها ۽ پنجاھ ٽن تائين ڳرا ھئا


ڪرسٽلن واري ان غار تائين رڳو ڪجھ سائنسدانن کي وڃڻ جي اجازت ملي، ھوان گارسيا روئيز، جيڪو ھڪ جيولوجسٽ ھو، ھتي پھتو ۽ معلوم ڪيو تہ تقريبن 26 ملين سال اڳ آتش فشانن جي ٺھڻ دوران ھيٺان زمين هيٺ چيمبر ٺھيا ۽ اھي معدنيات سان ڀريل گرم پاڻي سان ڀرجي ويا، آتش فشاني ميگما جي ڪري پاڻي جو گرمي پد 58 درجا سينٽي گريڊ رھيو، ھي اھو مڪمل گرمي پد ھو جنھن تي معدنيات پاڻي مان ٻاھر ويھي ڪري ڪرسٽل بڻائين ٿيون، ڪنھن ريت ھي پاڻي لکين سالن تائين ساڳئي گرمي پد تي رھيو، ان ڪري ھي ڪرسٽل ناقابلِ يقين سائيز تائين وڌي ويا. 


ٻيو سائنسدان ڪرٽس سٽل 2009ع ۾ پنھنجي ساٿين سان ھن غار ۾ آيو، ھن ھتان جي تلائن مان ٿورو پاڻي گڏ ڪيو ۽ واپس يونيورسٽي آف برٽش ڪولمبيا جي ليبارٽري ۾ جاچ لاءِ آندو، جيڪڏھن سٽل جي ڪم کي ڏٺو وڃي تہ ھي سفر فضول لڳندو ھو، ڇو⁠تہ سٽل جو ڪم ڪرسٽل، معدنيات يا پٿرن بابت نہ ھو، سٽل جي تحقيق جو موضوع وائرس ھئا. 


ڪرسٽلن واري غار ۾ ڪو انسان نہ ھو جنھن کي وائرس لڳي سگھي، ڪا بہ مڇي نہ ھئي، اھا دنيا ٻاھر جي حياتيات کان ملينن سالن کان ڪٽل ھئي، پر سٽل جو هي دورو ڪارآمد ثابت ٿيو، پاڻي جي ان نموني کي مائيڪروسڪوپ ھيٺ رکڻ سان پروٽين جي چادر ۾ ويڙهيل جينياتي مواد مليو، ھر ڦڙي ۾ ڪروڙين وائرس موجود ھئا. 


سائنسدان جتي بہ ڏسندا آھن، زمين جي ھيٺ کوٽائي ۾، رڻ پٽ مان اڏامندڙ مٽي جي ذرڙن ۾، انٽارڪٽيڪا جي ميلن برف ھيٺ، وائرس ضرور ملن ٿا، ۽ جڏھن اھي اڳ ڄاتل جڳهن تي بہ ڏسن ٿا تہ اتي بہ نوان وائرس نظر اچن ٿا، 2009ع ۾ سئن ڊيگو يونيورسٽي جي محقق ڊينا ولنر انساني جسم ۾ وائرس جي ڳولا جي مهم ھلائي، پنج صحتمند ۽ پنج سسٽڪ فائبروسس لڳل متاثر ماڻهن جا بلغم گڏ ڪري ڊي اين اي ڪڍڻ شروع ڪيو، پوءِ ان جو مقابلو سائنس ۾ ڄاتل ڪروڙين جينز سان ڪرڻ لڳو


ولنر جي تحقيق کان اڳ اھو خيال ھو تہ صحتمند ماڻھن جا ڦڦڙا وائرس کان پاڪ ھوندا، پر ان ٽيم کي سڀني ۾ وائرسن جا جهنگل مليا، تقريبن ھر ماڻھوءَ جي ڦڦڙن ۾ 174 قسمن جا وائرس ھئا، انھن مان رڳو ڏھ سيڪڙو اڳ ڄاتل ھئا، باقي نوي سيڪڙو ايترا ئي اجنبي ھئا جھڙوڪ نائڪا جي غار جا وائرس. 

وائرس کي “پروٽين ۾ ويڙهيل بري خبر” چيو وڃي ٿو، اھي انسانن کي ايذاءَ ڏيندا رھيا آھن، زندگيون تباھ ڪندا رھيا آھن، چيچڪ جو وائرس انسانيت جو بدترين قاتل رھيو، جيستائين انسانن ان کي ختم نہ ڪيو، نوان وائرس جھڙوڪ ايڇ آءِ وي، ايبولا، انفلوئنزا، ڪورونا نوان خطرا ۽ چئلينج آڻيندا رھيا آھن. 


پر وائرس رڳو بيماري نہ آھن، اھي ڌرتيءَ جي ايڪولوجي جا لڪيل پر اھم رانديگر آھن، اھي قسم جي وچ ۾ ڊي اين اي جي مٽاسٽا ڪرائين ٿا، ارتقاء لاءِ نئون جينياتي مواد ڏين ٿا، جاندارن جي آبادي کي ڪنٽرول ڪن ٿا، چاھي ننڍڙو مائڪروب ھجي يا وڏو مماليہ، ھر جاندار تي وائرس جو اثر ٿيندو آھي، ۽ وائرس جو اثر رڳو جاندارن تائين محدود نہ آھي، اھي موسم، مٽي، سمنڊ ۽ تازو پاڻي بہ متاثر ڪن ٿا. 


جڏھن توهان ڏسندا آھيو تہ ھر جانور، ٻوٽو ۽ مائڪروب ارتقاء جي پيداوار آھي ۽ ارتقاء تي وائرس جو وڏو اثر آھي، تہ پوءِ اھو اندازو ٿئي ٿو تہ ھي ننڍيون پر طاقتور شئيون اسان جي سياري سان گڏ ڪيئن زندگيءَ کي شڪل ڏين ٿيون. 

وائرولوجي جي سائنس اڃان شروعاتي مرحلي ۾ آھي. اسان انهن بابت وڌيڪ دريافتون ڪري رھيا آھيون، پر سمجھڻ جي رفتار ان کان سست آھي، هزارين سالن تائين اسان وائرس کي سڌو سنئون ڄاڻون پيا، بيماري ۽ موت جي وسيليءِ، هاڻي اسان انهن اثرن کي انهن جي اصل سببن سان ڳنڍڻ شروع ڪيو آهي ۽ ان ڳولا ۾ اسان کي انهن بابت گهڻي ڄاڻ ملي رهي آهي، انهن جي ننڍڙي دنيا جو سفر وڏا راز کوليندو آهي. 

گڏ لڳل تصويرون نائڪا جي غار جون آهن


هلندڙ...

2025ع ۾ فزڪس نوبل انعام ماڻيندڙ ماهر

 


2025ع ۾ فزڪس نوبل انعام ماڻيندڙ ماهر 

”دريا خان سنڌي“
رائل سويڊش اڪيڊمي آف سائنسز 2025ع جو فزڪس ۾ نوبل انعام جان ڪلارڪ، ميشل ايڇ ڊيورٽ ۽ جان ايم مارٽينس کي ڏيڻ جو فيصلو ڪيو آهي جنھن ۾ "برقي سرڪٽ ۾ وڏي پيماني تي ڪوانٽم ميڪانياتي سرنگنگ ۽ توانائي جي مقداريت جي دريافت شامل آهي 
هن سال جي فزڪس جي انعام يافتن جا تجربا هڪ چپ تي ڪوانٽم فزڪس کي عمل ۾ ظاهر ڪيو آهي 
فزڪس ۾ هڪ اهم سوال اهو آهي تہ ڪنهن نظام جي وڌ ۾ وڌ ايتري ماپ ڪيتري ٿي سگهي ٿي جيڪا ڪوانٽم ميڪانياتي اثرن جو مظاهرو ڪري سگهي. 2025ع جي فزڪس جي انعام يافتن هڪ برقي سرڪٽ سان تجربا ڪيا جنهن ۾ هنن ڪوانٽم ميڪانياتي سرنگنگ ۽ مقداري توانائي جي سطحن ٻنهي جو مظاهرو ڪيو هڪ اهڙي نظام ۾ جيڪو ايترو وڏو هو جو هٿ ۾ کنيو پيو وڃي.
ڪوانٽم ميڪنڪس هڪ ذري کي اجازت ڏئي ٿي تہ هو سڌو هڪ رڪاوٽ مان گذري وڃي، هڪ عمل استعمال ڪندي جنهن کي سرنگنگ چيو وڃي ٿو. جيئن ئي وڏي تعداد ۾ ذرا شامل ٿين ٿا، ڪوانٽم ميڪانياتي اثر عام طور تي غير اهم ٿي وڃن ٿا. انعام يافتن جي تجربن اهو ظاهر ڪيو تہ ڪوانٽم ميڪانياتي خاصيتون وڏي پيماني تي حقيقي بڻائي سگهجن ٿيون.

اڻويھ 1984ع ۽ 1985ع ۾، جان ڪلارڪ، ميشل ايڇ ڊيورٽ ۽ جان ايم مارٽينس سپرڪنڊڪٽرز مان ٺهيل هڪ اليڪٽرانڪ سرڪٽ سان تجربن جو هڪ سلسلو شروع ڪيو، اهي شيون جيڪي ڪنهن بہ برقي مزاحمت کان سواءِ ڪرنٽ کي هلائي سگهن ٿا. سرڪٽ ۾، سپرڪنڊڪٽنگ شيون غير موصول مواد جي هڪ پتلي پرت سان الڳ ڪيا ويا، هڪ سيٽ اپ جنهن کي جوزفسن جنڪشن چيو وڃي ٿو. پنهنجي سرڪٽ جي مختلف خاصيتن کي سڌارڻ ۽ ماپڻ سان، اهي ان مان گذرندڙ ڪرنٽ جي نتيجي ۾ پيدا ٿيندڙ رجحانن کي ڪنٽرول ۽ ڳولڻ جي قابل ٿي ويا. گڏجي، سپرڪنڊڪٽر مان گذرندڙ چارج ٿيل ذرن هڪ اهڙو نظام ٺاهيو جيڪو ائين ڪم ڪيو ڄڻ اهي هڪ اڪيلائي ذرو هجن جهڙوڪ سڄي سرڪٽ کي ڀريو هجي.
هي وڏي پيماني تي ذري جهڙو نظام شروعات ۾ هڪ اهڙي حالت ۾ هوندو آهي جنهن ۾ ڪرنٽ ڪنهن بہ وولٽيج کان سواءِ وهندو آهي. نظام ان حالت ۾ ڦاٿل آهي، ڄڻ تہ ڪنهن رڪاوٽ جي پويان آهي جنهن کي هو پار نہ ڪري سگهي. تجربي ۾ نظام پنهنجي ڪوانٽم خاصيت ڏيکاري ٿو زيرو-وولٽيج واري حالت مان سرنگنگ وسيليءِ ڀڄي وڃڻ ۾ ڪامياب ٿيندي. نظام جي بدليل حالت هڪ وولٽيج جي ظاهر ٿيڻ وسيليءِ معلوم ٿي وڃي ٿي.

انعام يافتا اهو پڻ ظاهر ڪري سگهيا تہ نظام ڪوانٽم ميڪنڪس پاران اڳڪٿي ڪيل طريقي سان ڪم ڪري ٿو، اهو مقداري آهي، مطلب تہ اهو خالي توانائي جي مخصوص مقدارن کي جذب يا خارج ڪري ٿو.
ڪمپيوٽر مائڪرو چپس ۾ ٽرانزسٽر قائم ٿيل ڪوانٽم ٽيڪنالاجي جو هڪ مثال آهن جيڪا اسان جي چوڌاري آهي. هن سال جو فزڪس ۾ نوبل انعام ڪوانٽم ٽيڪنالاجي جي ايندڙ نسل کي ترقي ڏيڻ جا موقعا فراهم ڪيا آهن، جن ۾ ڪوانٽم ڪرپٽوگرافي، ڪوانٽم ڪمپيوٽرز، ۽ ڪوانٽم سينسرز شامل آهن.

2025ع ۾ ڪيمسٽري نوبل انعام ماڻيندڙ ماهر جنھن ۾ ڌاتو نامياتي فريم ورڪ جي ترقي شامل آهي

 

2025ع ۾ ڪيمسٽري نوبل انعام ماڻيندڙ ماهر جنھن ۾ ڌاتو نامياتي فريم ورڪ جي ترقي شامل آهي 


”دريا خان سنڌي”

رائل سويڊش اڪيڊمي آف سائنسز 2025 جو نوبل انعام ڪيمسٽري ۾ سوسومو ڪيٽاگاوا، رچرڊ رابسن ۽ عمر ايم ياگھي کي "ميٽل-آرگينڪ فريم ورڪ جي ترقي لاءِ" ڏيڻ جو فيصلو ڪيو آھي. 2025 جي نوبل انعام حاصل ڪندڙ ڪيمسٽري جي ماهر  وڏين جائن سان ماليڪيولر تعميرات ٺاهيا آهن جن مان گيس ۽ ٻيا ڪيميائي مادا وهي سگهن ٿا. اهي تعميرات، جن کي ميٽل-آرگينڪ فريم ورڪ چيو وڃي ٿو، ريگستان جي هوا مان پاڻي گڏ ڪرڻ، ڪاربن ڊاءِ آڪسائيڊ کي پڪڙڻ، زهريلي گيسن کي ذخيرو ڪرڻ يا ڪيميائي رد عمل کي متحرڪ ڪرڻ لاءِ استعمال ڪري سگهجن ٿيون.

ڪيٽاگاوا، رابسن ۽ ياگھي ماليڪيولر آرڪيٽيڪچر جي هڪ نئين شڪل ۽ ترقي ڏني آهي. انهن جي تعميرات ۾، ڌاتو آئنز ڪنڊ جي پٿرن جي طور تي ڪم ڪن ٿا جيڪي ڊگھي آرگينڪ (ڪاربن تي ٻڌل) ماليڪيولز سان ڳنڍيل آهن. گڏجي، ڌاتو آئنز ۽ ماليڪيولز ڪرسٽل ٺاهڻ لاءِ منظم ڪيا ويا آهن جن ۾ وڏا گودا شامل آهن. انهن غير محفوظ مواد کي ميٽل-آرگينڪ فريم ورڪ (MOF) چيو وڃي ٿو. MOFs ۾ استعمال ٿيندڙ تعميراتي بلاڪ کي مختلف ڪندي، ڪيمسٽ انهن کي مخصوص مادن کي پڪڙڻ ۽ ذخيرو ڪرڻ لاءِ ڊزائن ڪري سگهن ٿا. MOFs ڪيميائي رد عمل کي بہ هلائي سگهن ٿا يا بجلي بہ هلائي سگهن ٿا.

جيڪي ميٽل-آرگينڪ فريم ورڪ ۾ بي انتها صلاحيتون آهن، جيڪي اڳ ۾ نہ ڏٺل طريقن سان نون فنڪشنز ۽ خاصيتن وارا ترتيب ڏنل مادا ٺاهڻ جا موقعا فراهم ڪن ٿيون، نوبل ڪميٽي فار ڪيمسٽري جي چيئرمين هائنر لنڪ موجب

Tuesday, 26 May 2020

ڇا انساني ڪلوننگ ممڪن آهي؟

ڇا انساني ڪلوننگ ممڪن آهي؟

اسان وٽ هر روز ڪرڻ جي لاءِ گھڻو ڪم هوندو آهي، ملڻ جي لاءِ گھڻا ماڻهون ڦاسڻ جي لاءِ هر روز ٽريفڪ جام، جو گھڻو ڪري هڪ جڳھ تي ٻہ هجڻ جو اسانکي خيال ايندو آهي، اسان پهريان ئي رڍن، ڳئون ايستائين جو ڀولن جا ڪلون بڻائي چڪا آهيون، ڇا ٿيندو جيڪڏهن اسان پنھنجو ڪلون بڻائي سگهون؟ ڇا ان ڪلون ۾ خواب ۽ سوچيون هونديون؟ ڇا انھن ۾ پاڻ کان جينيٽڪ تبديلون آڻي ڪري پاڻ کان سٺو بڻائي سگهون ٿا؟ هتي اسان اهو سڀ ڄاڻينداسين تہ ڇا ٿيندو جيڪڏهن اوهان پنھنجو ڪلون بڻائي سگهو تہ، ڪلون جو مطلب آهي تہ ڪنھن جاندار جي جين جو هڪجهڙو نمونو ڪاپي نقل تيار ڪرڻ، ماهر وڏي عرصي کان ڪلون بڻائيندا پيا اچن، پر اهوئي انسان جو ڪلون ناهين بڻائي رهيا، اهو ڪم عام طور تي پيروي ڪرڻ خلين جي مقصد جي لاءِ سيلن يعني ڊي اين اي جي ڪاپي تيار ڪندا آهن، ڪڏهن ڪڏهن هو جانورن جو بہ ڪلون تيار ڪندا آهن ڊولي نالي رڍ بڻائڻ جي لاءِ ماهرن هڪ بالغ رڍ جو جسماني سيل وٺي ڪري انکي اهڙي آني ۾ وڌو جنھن جي سڄي ڊي اين اي جي معلومات کي هٽايو ويو هو، تڏهن کان اسان ڪتن، ٻلين، گهوڙن، ۽ تازو ڀولن جو ڪلون بہ تيار ڪيو آهي، ڏسڻ ۾ تہ لڳي پيو محققن ڪلوننگ کي صحيح نموني سان سمجھي چڪا آهن تہ ڇا ٿيندو جيڪڏهن هو هڪ ڏينهن انسانن جو ڪلون تيار ڪرڻ جو فيصلو ڪري وٺن، ڪجھ جاندارن جي نقل تيار ڪرڻ ٻين جاندارن جي نسبتن مشڪل هوندو آهي، ڪتن جو ڪلون بڻائڻ ٻلين کان مشڪل آهي، ۽ وري ڪوئن جو ڪلون بڻائڻ تہ وري ڪتن کان بہ گھڻو مشڪل هوندو آهي. ايئن انساني ڪلوننگ بہ سڀ کان مشڪل ڪلوننگ ۾ ايندي آهي، مشڪل؟ پر ممڪن، ڇا ٿيندو جيڪڏهن اوهان پهريان اهوئي انسان هجو جيڪو پنهنجو ڪلون تيار ڪري سگھي تہ، ڇا اهو نمونو اوهان جيان ئي هوندو؟ اوهانکي اهو ٻڌائڻ جو موکي افسوس آهي تہ، نہ بلڪ اوهانجو ڪلون ڏسڻ ۾ اوهان کان الڳ هوندو پر اهو ڏسجڻ ۾ بہ اوهان کان الڳ هوندو ۽ اوهان جيان ڏسڻ ۾ نہ ايندو، انکي ايئن سمجھو ٻہ جاڙا پاڻ ۾ ڪيترا ملندڙ جلندڙ هوندا آهن؟ اوهانکي پھرين نظر ۾ پتو نہ پوندو، پر جڏهن اوهان ويجهڙائي کان ڏسندو تہ انھن مان ھڪ تي نيشان هوندو، ۽ ٻيو قد ۾ ٿورو وڏو هوندو، جيتوڻيڪ اوهانکي رڍ جي ڪلون ۾ اهڙا نمونا نظر نہ ايندا پر هڪ ڀيرو اوهان پنهنجو ليب ۾ تازو ڪلون ڏسندو تہ اوهان ڄاڻيندو تہ اهو اوهان نہ آهيو، اوهان پنھنجي جينياتي ڪوڊ کان گهڻو وڌيڪ آهيو اوهانجو ڪرادر، سلوڪ، ايستائين جو اوهان ڪيئن نظر ايندا آهيو هي سڀ ان ماحول تہ ڀاڙي ڪندو آهي، جنھن ۾ اوهان وڏا ٿيا آهيو. اوهان پنھنجي جينز جي هڪ ڪاپي تيار ڪري سگهو ٿا، پر يادن ۽ خيالن کي ڪاپي ڪرڻ ناممڪن آهي فلحال، ۽ ها اوهانکي اهو تہ پتو آهي نہ تہ اوهانجو ڪلون وڏي ٿيڻ کانپوءِ اوهانجو روپ نہ هوندو، اوهانکي هڪ ڪلون ڪيل ٻار کي وڏو ڪرڻو پوندو جيڪڏهن اهو ڪڏهن وڏو بہ ٿي سگھي ٿو تہ ڇوجو ڪلون عام طور تي گهڻا غير صحت بخش هوندا آهن، اهڙيون گهڻيون ڳالھيون آھن، جو انجو دل، جگر، دماغ ۾ ڪا ڪمي هجي، ۽ انجي بيمارين سان وڙهڻ جي صلاحيت گهڻي گهٽ هجي، ڪيترن ڪلون ٿيل جانورن جا سيل عام سيلن کان گهڻو وڌيڪ پوڙها ٿيندا آهن، اوهانجي ڪلون جو جسم ڇايد اوهان کان جلدي پوڙهو ۽ خراب ٿي وڃي ۽ افسوس اوهانجو ڪلون بيمار ٿيندو ۽ جلدي ئي دم ڏئي ڇڏيندو. ۽ اهو اوهان جيان ڏيکاربو بہ نہ، گڏوگڏ شخصیت بہ اوهان کان بلڪل مختلف هوندي انسانن جي ڪولننگ ڌرتيءَ تي تقريبن هر جڳھ تي غير قانوني آهي، جڏهن تائين ڪو ماهر اها دعوا نٿو ڪري تہ اهوئي هڪ انسان جو ڪلون ٺاهڻ ۾ ڪامياب ٿي ويا آهن، پر جيئن تہ انھن جي دعوي کي ثابت ڪرڻ جي لاءِ ڪا سائنيسي معلومات موجود ناهي هوندي، انسانن جي ڪلون وقت ۾ سفر ڪرڻ کانسواءِ ڪجھ بہ نہ آهي، تہ جيڪڏهن اوهانکي ڪڏهن سفر دوران اوهان پاڻ جهڙو ڏسجندڙ ڪنھن ماڻھون سان ملو تہ، پريشان نہ ٿيجو، هي اڃان تائين لڳ ڀڳ ناممڪن آهي تہ اهو اوهانجو ڪلون هجي، ڇا اوهان ڪڏهن پنھنجو همشڪل ڏٺو آهي، ڇا ٿيندو جيڪڏهن ڌرتيءَ تي هر ڪنھن جو هڪ همشڪل هجي ان بابت وري ڪڏهن ڄاڻينداسين 

ڀولن جي ڪلوننگ تي
 

#Human #Cloning #ScienceJeDunya

Thursday, 21 May 2020

هڪ مٿي ۾ ٻہ دماغ؟

هڪ مٿي ۾ ٻہ دماغ؟
:- دريا خان

هڪ نيوروسرجن، جو بوگن جن 1960ع جي ڏهاڪي ۾ ماڻهن جي دماغ کي ڪٽي ڪري اڌ اڌ ڪرڻ جي لاءِ آپريشن ڪرڻ شروع ڪيا، هي ڪم انهن ماڻهن جي مدد جي لاءِ ڪيو ويو هو جن جي زندگيءَ مرگھي جي دورن جي گهڻائي تباھ ڪري ڇڏي هئي، هي دورا دماغ جي ڪنهن حصي مان شروع ٿيندو آهي ۽ پنهنجي ويجهي ٽشو ۾ ڦهلجندو آهي، دماغ جو سڄو ۽ کاٻو حصو ڪورپس ڪالوسم سان مليل آهي جيڪو پوري جسم ۾ تنت جو سڀ کان ٿلھو بنڊل آهي، جيڪڏهن هي ان کي پائي وڃي تہ پوري دماغ ۾ ڦھلجي سگهي ٿو ۽ ڪنهن کي بيھوش ڪري سگھي ٿو، ڪيرائي سگهي ٿو ۽ اڻ قابو جهٽڪن ۾ وجهي سگهي ٿو 

پهرين نظر ۾ اهڙو آپريشن چريائپ لڳندو هو، تنت جو جي ٿلهو بنڊل اهم ڪم ڪندو آهي ۽ اهم ڪم دماغ جي ٻن حصن جي پاڻ ۾ رابطي ۽ واسطي جو آهي، پر جانورن تي ڪيل تجربن مان پتو پيو تہ انکي ڪٽڻ جي باوجود جانور جلدي ئي نارمل زندگي گذارڻ شروع ڪري ڏيندا آهن، بوگن جن انساني مريضن تي آزمائڻ جو فيصلو ڪيو ۽ اهو ڪم ڪري ويو، ان آپريشن کانپوءِ دورن جي گهڻائي گهٽ رهجي وئي 
 
ان مان مريض تي ڇا فرق پيو؟ انکي ڄاڻڻ جي ماھر نفسيات مائيڪل گازانيڪا کي آندو ويو، جن جو ڪم دماغ کي ڪٽڻ واري سرجري کانپوءِ ھئڻ واري اثرن کي ڄاڻڻ هو، اسان اهو ڄاڻون ٿا تہ دماغ دنيا جي پراسسنگ کي الڳ حصن ۾ ورڇ ڪندو آهي،
کاٻي ۽ ساڄي ۾، کاٻو حصو ساڄي طرف کان اچڻ واري معلومات ۽ ساڄو کاٻي طرف کان اچڻ واري، (دماغ جي ساڄي حصي جي لاءِ کاٻو ڪن، کاٻي ڄنگھ، ساڄي ٻانھ  آهن اک جي ريٽينا جو کاٻو اڌ جيڪو ويزوئل فيلڊ جي ساڄي طرف کان اچڻ واري معلومات وٺندو آهي) هي ابتو ئي ڇو آهي؟ خبر ناهي پر هي ايئن آهي

ٻنهي اڌڙن وٽ ڪم بہ پنهنجا پنهنجا آهن، کاٻي اڌڙي ٻوليءَ جي پراسسنگ ۽ تجرباتي ڪم ڪندو آهي، بصري ڪمن ۾ هي تفصيل کي نوٽ ڪرڻ ۾ سٺو آهي، ساڄو حصو اسپيس ۾ پيٽر سڃاڻڻ ۾ سٺو آهي، خاص طور تي سڀ کان پيٽرن يعني شڪلون سڃاڻڻ جو ڪم ان وٽ آهي، ( ان تصور کي ضرورت کان وڌيڪ ساڌو ڪري آرٽسٽ کي رائٽ برينڊ ۽ سائنسدان کي ليفٽ برينڊ چوڻ جي هي وجھ آهي 

گازانيڪا انکي استعمال ڪندي دماغ جي ٻنهي حصن کي الڳ معلومات فراهم ڪئي، مريض کي اسڪرين جي هڪ نقطي تي نظر رکڻ جو چيو ۽ ڪا تصوير يا لفظ ان نقطي کان ٿورو کن کاٻي يا ساڄي طرف فليش ڪيو، ايتري تيزي سان جو مريض کي ڇنڻ جي حرڪت جو موقعو نہ مليو، جيڪڏهن هڪ ٽوپي جي تصوير ساڄي طرف فليش ٿي تہ ھي صرف ريٽينا جي کاٻي طرف رجسٽرڊ ڪئي ( تصوير جي ڪورينيا ۾ پهچڻ ۽ ابتو ٿيڻ کانپوءِ) ان نيورل معلومات دماغ جي ساڄي طرف واري حصي کي موڪلي، کاٻي وٽ هي نہ پهتي، 

هاڻي مريض کان پڇيو ويو، ڇا نظر آيو؟ کاٻي طرف وارو حصو ڇوجو زبان جي پراسیسنگ ڪندو آهي تہ مريض سولائي سان جواب ڏيندو آهي تہ” ٽوپي“، جيڪڏهن هي تجربو ان طرح ڪيو جو هي تصوير دماغ جي ساڄي طرف واري حصي جي طرف پهتو جيڪو ڳالهڻ کي ڪنٽرول نہ ڪندو تہ کاٻي طرف واري حصي تائين هي معلومات پهچائڻ واري رستو ڪٽجي چڪو هو، اتان تائين معلومات پهتي نہ، مريض جواب ڏنو،”ڪجھ بہ نہ“ جڏهن مريض کي ڪجھ تصويرون ڏيکاريون ويون ۽ کاٻي هٿ کان اشارو ڪرڻ جي لاءِ چيو ويو تہ ڇا ڏٺو تہ مريض بلڪل صحيح تصوير جي طرف اشارو ڪيو، ساڄي طرف وارو حصو ان هٿ کي ڪنٽرول ڪري سگھي پيو، جيئن الڳ ذهانت ان حصي ۾ بند هئي ۽ ان وٽ کاٻي هٿ جو ڪنٽرول هو 
 
هي انکان وڌيڪ عجيب ان وقت ٿي ويو جڏهن ٻنهي طرفن کان الڳ تصويرون ڏسڻ لاءِ مليون، ڪڪڙ جي ٻچي جي تصوير ساڄي طرف، برف سان ڀريل گاڏي ۽ فٽ پاٿ جي تصوير کاٻي طرف، انکان ڪيتريون تصويرون ڏسي ڪري پڇيو ويو تہ جيڪو ڏٺو آهي، ان سان ملندڙ جلندڙ تصوير ڏا اشارو ڪريو 
ساڄي هٿ ڪڪڙ ڏا اشارو ڪيو ( جنھن جو واسطو پير سان هو) ۽ کاٻي بيلچي ڏا ( جنھن جو واسطو برف هٽائڻ سان هو) 

جڏهن مريض کان پڇيو ويو تہ اهو ائين ڇو ڪري رهيو آهي جو ٻهي هٿ الڳ الڳ تصوير جي طرف اشارو ڪري رهيا آهن؟ انجو جواب هي نہ هو تہ انجي خبر ناهي تہ ائين ڇو ڪيو، بنا ڪنھن هٻڪ جي مريض چيو” ظاهر آهي، ڪڪڙ جي پير جو واسطو ڪڪڙ سان آهي ۽ ڪڪڙ جا پير صاف ڪرڻ جي لاءِ بيلچو گهرجي“، 
 
انکي ڪنفيبوليشن اتحادي چئبو آهي، يعني اوهان پنھنجي ڪنھن بہ روعي جو جواز ڀروسي سان ۽ يقين سان ڏئي سگهو ٿا، ۽ اوهان پنھنجي طرف کان سچ چئي رهيا هوندا آهيو، ورهايل دماغ وارن ۾ يا دماغ کي ڪنهن ٻيءَ طرح نقصان پهچڻ جي وجھ سان انکي ڏسڻ گهڻو سولو آهي، گازانيگا موجب دماغ جي ٻوليءَ سنٽر هڪ ترجمان آهي، انجو ڪم ڪمنٽري ڪرڻ آهي اهو ماڻهوءَ ڇا ڪري رهيو آهي، ان خيالي نگاريءَ کي ماڻهو جي ڪم ڪرڻ جي اصل وجھ يا مقصد جو علم ناهي ۽ ان تائين رسائي بہ ناهي
جيڪڏهن ساڄي حصي کي هي ڪمانڊ ڏيکاري وڃي تہ ”هلو“ مريض اٿئي ڪري هلون، جڏهن انکان پڇا ڪئي ويندي تہ اهو هليءَ ڇو رهيو آهي تہ اهو چوندو تہ” انڄ لڳي رهي هئي، پاڻي پيئڻ وڃي رهيو آهيان” انجو وضاحتن وارو حصو ڪنهن بہ عمل جي وضاحت ڪري وٺندو آهي 

سائنس ۾ انکان بہ وڌيڪ عجيب دريافتون ٿيون آهن، انجو هڪ مثال ايلين ھينڊ سنڊروم آهي، ڪجھ مريضن ۾ ساڄو ۽ کاٻو حصو باقاعدا ويڙھ شروع ڪري ڏيندا آهن، عام طور تي کاٻو هٿ آهي جيڪو باقي جسم سان بغاوت ڪري پنھنجي مرضي شروع ڪري ڏيندو آهي، موبائيل جي رنگ وڃئي، انکي کنيو پر هي هٿ انکي ڪن تي لڳائڻ کان انڪاري ٿي ويو، انکي ٻئي هٿ کي ڏيڻ کان بہ انڪار ڪري ڇڏيو، يا وري ڪڏهن ٻيءَ هٿ کي چونڊ سان اختلاف ڪري ڇڏيو، پائڻ جي لاءِ هڪ خميس هينگر مان کنئي، ان هٿ پڪڙي ڪري واپس رکي ڇڏي، زپ بند ڪئي، ان کولي ڇڏي، ڪنهن ڪم کان روڪڻ جي لاءِ ٻيءَ هٿ جي ڪلائي کان وٺي ڇڏيو، اهڙو واقعو بہ ٿيو آھي جڏھن ان هٿ ڳلي کي وٺي گهٽو ڏيڻ جي ڪوشش ڪئي 

نارمل ماڻهن جا دماغ ورهايل ناهين هوندا پر نفسيات ۾ اهڙا ماڻهو اسانکي پاڻ کي سمجھڻ ۾ اهم ڪردار نڀائيندا آهن اهو ڏيکاريندا آهن تہ دماغ ڪنهن طريقي سان پاڻ هڪ ڪنفيڊريشن اتحاد آهي، ان ۾ ڪنھن قدر آزاديءَ سان الڳ الڳ پراسیسنگ هلي رهي آهي، جيڪي هڪٻئي جي خلاف ٿي سگهي ٿي، ۽ انکان نڪرندڙ حرڪت جي وضاحت ڪري ڏيڻ، ڀلي اهو ڪجھ بہ هجي، دماغ ۾ وضاحت ڪرڻ جي لاءِ ڪمنٽيٽر جي لاءِ ڪيترو سولو آهي، هي انجي مهارت آهي 

ڪنهن کي سمجهڻو هجي تہ اهو نہ ڏسو تہ اهو چوندو ڇا آهي، هي ڏسو تہ اهو ڪندو ڇا آهي،” قديم دانائي مان اچڻ وارو پهاڪو بلڪل صحيح آهي، انکان سواءِ ڪنھن کي ڄاڻڻ جو ڪو طريقو ناهي، ۽ ها، هي ڳالھ ڪنھن کي ڄاڻڻ جي لاءِ ناهي، بلڪ اوهانجي پنھنجي باري ۾ آهي 

انھن تجرن بابت پڙهڻ جي لاءِ 👇

#ScienceJeDunya